U stóp Szwedzkich Gór. Przeszłość warszawskiego Bemowa 1794–1945

Na warszawskim Bemowie nie znajdziemy już Szwedzkich Gór, które bez echa ustąpiły miejsca pod przyszłe lotnisko. Od końca XVIII wieku wydmy te, ukształtowane przez wiatry z Kampinosu, były błędnie uznawane za umocnienia szwedzkie z czasów potopu. Obszar pomiędzy Powązkami, Wawrzyszewem, Bliznem i Górcami wiązał się z tajemnicami wojennymi. Teren ten pozostał niezamieszkany aż do lat 20. XX wieku, co sprawiło, że mało kto był świadkiem starć z Prusakami w 1794 roku oraz Rosjanami w 1831 roku, a także licznych manewrów wojennych. Na tym terenie testowano nową broń, a generał Józef Bem szkolił tu rakietników. W okresie międzywojennym istniała tu nowatorska wytwórnia amunicji, uznawana za wzór zarządzania. Po 1918 roku rozpoczęła się nowa era, zdominowana przez imponujące wieże antenowe Radiostacji Transatlantyckiej, które połączyły II Rzeczpospolitą z diasporą amerykańską. Z inicjatywy ministra Ignacego Boernera powstało tu nowoczesne osiedle, połączone z Warszawą linią tramwajową. W czasach II wojny światowej niemieccy naziści utworzyli tu poligon eksperymentalny Wehrmachtu, obserwowany przez wywiad Armii Krajowej. Po upadku Powstania Warszawskiego tędy przechodzili wysiedleni mieszkańcy stolicy, znajdując schronienie na Boernerowie, Górcach, Jelonkach. Ta narracja odkrywa mniej znane zakamarki historii Bemowa, miejsca, które mimo wojennych zawirowań i okupacji, zawsze patrzyło z nadzieją w przyszłość.