Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Tutaj też karmią karpie
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Zbiór poezji „Tutaj też karmią karpie” autorstwa Bernadetty Kuczery-Chachulskiej to niezwykła kolekcja krótkich, lirycznych utworów, które zachwycają swoją prostotą i jednocześnie głęboko analizują codzienność oraz piękno życia. Te wiersze dotykają tematów przemijania, lecz również niosą ze sobą nadzieję, podkreślając wartość świadomego przeżywania chwili obecnej jako drogi do prawdziwego szczęścia. Krzysztof Koehler opisuje te utwory jako wyrazistą manifestację poezji, która wyłania się z ciszy świata – czarną linią na białym tle – i twierdzi, że Bernadetta Kuczera-Chachulska należy do nielicznych poetów w Polsce o takiej głębi wyrazu. Czytanie jej poezji to niełatwe zadanie, co nie wynika z trudnych tematów, lecz z faktu, że zaprasza nas do wspólnej podróży w procesie nadawania światu nazw i znaczeń. W tym paradoksie twórczości Kuczery-Chachulskiej odbija się przekonanie, że poezja to forma redukcji, gdzie twórczość oznacza poszukiwanie maksymalnej esencji, by utrwalić to, co najważniejsze.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Zbiór poezji „Tutaj też karmią karpie” autorstwa Bernadetty Kuczery-Chachulskiej to niezwykła kolekcja krótkich, lirycznych utworów, które zachwycają swoją prostotą i jednocześnie głęboko analizują codzienność oraz piękno życia. Te wiersze dotykają tematów przemijania, lecz również niosą ze sobą nadzieję, podkreślając wartość świadomego przeżywania chwili obecnej jako drogi do prawdziwego szczęścia. Krzysztof Koehler opisuje te utwory jako wyrazistą manifestację poezji, która wyłania się z ciszy świata – czarną linią na białym tle – i twierdzi, że Bernadetta Kuczera-Chachulska należy do nielicznych poetów w Polsce o takiej głębi wyrazu. Czytanie jej poezji to niełatwe zadanie, co nie wynika z trudnych tematów, lecz z faktu, że zaprasza nas do wspólnej podróży w procesie nadawania światu nazw i znaczeń. W tym paradoksie twórczości Kuczery-Chachulskiej odbija się przekonanie, że poezja to forma redukcji, gdzie twórczość oznacza poszukiwanie maksymalnej esencji, by utrwalić to, co najważniejsze.
