Trzy wymiary

„Trzy wymiary” to kolekcja dwudziestu ośmiu opowiadań, w których głównym motywem jest niepełnosprawność, prezentowana na tle realiów zarówno PRL-u, jak i współczesności. Choć każda historia skupia się na innych postaciach i sytuacjach, wszystkie poruszają podobne problemy, takie jak trudne relacje międzyludzkie, nieprzystosowane przepisy czy zawodowe wyzwania. Często pojawia się też temat braku zrozumienia ze strony innych. Pomimo przemian społecznych i ustrojowych, osoby z niepełnosprawnościami wciąż zmagają się z wieloma trudnościami. Jednakże, nawet w obliczu tych wyzwań, poszukiwanie miłości i szczęścia pozostaje możliwe, a nadzieja nigdy nie gaśnie.Zbigniew Michurski, który stworzył tę książkę, zainspirowany własnymi doświadczeniami, zanurza się w autobiograficzne formy pisarskie. Jego relacje to swoista mieszanka wspomnień i opowieści, gdzie głównym wątkiem jest życie z niepełnosprawnością. Autor w swoich tekstach delikatnie i bez zbędnej pretensjonalności przedstawia zagadnienia dotyczące przyjaźni, miłości, seksualności, samotności i tęsknot. Dzięki swojemu optymistycznemu tonowi, mimo świadomości trudności, lektura pozostaje inspirująca i pozytywna. Joanna Bator podkreśla, że Michurski tworzy gawędę przypominającą rozmawianie przy ognisku czy przyjacielskim stole. Jego historie nie są ani powieścią, ani zbiorem opowiadań, ani klasyczną autobiografią, lecz urzekającą opowieścią o życiu człowieka, którego warto poznać.