Tradycje kolędnicze "dziadów żywieckich"

Tradycje świąteczne na Żywiecczyźnie są szczególnie bogate i zaczynają się w okresie Bożego Narodzenia, trwając aż do święta Trzech Króli. Kolędowanie to głęboko zakorzeniony zwyczaj, kiedy to lokalne grupy przemierzają ulice, odwiedzając domy i śpiewając pastorałki oraz regionalne pieśni.Okres kolędniczy rozpoczyna się w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia. W tym czasie można spotkać dwie odmienne grupy kolędnicze. Pierwsze na scenę wkraczają od dnia świętego Szczepana, dominując na ulicach i podwórkach.Po spokojnych i uroczystych obchodach wigilijnych oraz Bożego Narodzenia czas na radosne odwiedziny sąsiadów z życzeniami noworocznymi. Często towarzyszą im szopki kolędnicze, które obok gwiazd są najbardziej rozpowszechnionymi atrybutami. Dzieci, niosąc szopki, śpiewają kolędy i składają życzenia.Starsza młodzież i dorośli zazwyczaj wybierają kolędowanie z gwiazdą i kozłem. Gwiazda, której konstrukcję opiera się na drewnianym stelażu, jest wykonana z materiałów takich jak szkło, papier i bibuła. Dodatkowo zdobi się ją wycinankami z papieru, pomponami oraz dzwonkami. Grupom wędrującym z gwiazdą towarzyszą zarówno dzieci, jak i dorośli, którzy śpiewają pod oknami, oczekując na serdeczne przyjęcie przez gospodarzy.Ważnym uczestnikiem kolędniczej tradycji jest również kozioł. Przyodziany w kożuch lub wełnianą derkę kolędnik dźwiga na kiju drewnianą, futrzaną głowę kozła z rogami i poruszającą się szczęką. W różnych regionach można spotkać też inne postaci, takie jak Śmierć, Kostuchę, Pannę Młodą, Heroda, Żyda, Księdza, Policjanta oraz inne barwne figury.