Teo. Opowieść

W książce, która jest osobistą opowieścią Teo Spychalskiego o jego pracy w Teatrze Laboratorium, autor precyzyjnie i z dystansem opisuje przygotowania do "Ewangelii" oraz "Apocalypsis cum figuris". Publikacja dostarcza głębokich refleksji na temat tych przedstawień, odkrywa nieznane fakty i ujawnia szczegóły pracy twórczej w zespole Grotowskiego. Spychalski przedstawia także parateatr i jego własne poszukiwania artystyczne w latach siedemdziesiątych, a także szkicuje różnorodny portret Jerzego Grotowskiego bez tworzenia mitologii. Książka stanowi przełom w badaniach teatralnych, ponieważ nikt wcześniej z tak bliskich współpracowników teatru nie opisał z taką precyzją wewnętrznego życia zespołu. Język narracji, choć prosty, jest pełen finezji, a styl Spychalskiego wyróżnia humor i atrakcyjność literacka. Wyjątkowość książki polega na jej przejrzystej strukturze, podzielonej na "Jeszcze teatr" i "Po teatrze", oraz na otwartości autora, który opisuje swoje doświadczenia i przypadkowy dla niego rozwój wydarzeń jako drogę ku rozwojowi obok Grotowskiego. Recenzje wydawnicze podkreślają wartość książki jako źródła wiedzy o Teatrze Laboratorium i szerszym kontekście epoki kontrkultury. Opisuje ona także zapisy prac nad "Apocalypsis cum figuris", które dostarczają cennego wglądu w przełomowy moment w historii teatru.