Teo. Opowieść

Teo Spychalski w swojej książce oferuje czytelnikom intymną podróż przez lata swojej działalności w Teatrze Laboratorium. Z dystansem, ale dokładnie opisuje proces tworzenia spektakli takich jak „Ewangelia” i „Apocalypsis cum figuris”. Jego refleksje sięgają głęboko, traktując nie tylko o narodzinach parateatru, ale również o jego osobistych poszukiwaniach w latach siedemdziesiątych.Publikacja ta odkrywa nieznane dotąd fakty i oferuje wewnętrzny wgląd w prace teatru, które były niedostępne dla ogółu. Spychalski przedstawia wielowymiarowy obraz Jerzego Grotowskiego, unikając tworzenia mitów, co czyni tę książkę kluczową w badaniach nad teatrem. Wyjątkowy styl i subtelny humor autora niosą ze sobą także literacką wartość.Książka składa się z dwóch części: „Jeszcze teatr” oraz „Po teatrze”. W każdej z nich Spychalski zachowuje prostotę i lekkość narracji, nie ukrywając swojego zadziwienia i naiwności wobec pracy z Grotowskim. Spychalski odnalazł swój własny sens i drogę obok wielkiego reżysera. Język autora, mimo prostoty, pozostaje wyrafinowany, zdradzając jego erudycję i umiejętność opowiadania. Jego wspomnienia są nie tylko cennym źródłem dla badaczy, ale także fascynującą lekturą ukazującą realia teatru kontrkulturowego. Zawarte w tomie notatki z czasów intensywnych prac nad „Apocalypsis cum figuris”, wzbogacone późniejszymi komentarzami autora, stanowią ważne świadectwo ewolucji teatru i zmian kulturowych tamtej epoki.