Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Teatralność jako medium
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Od czasów Platona, w zachodnich teoriach teatru dąży się do podporządkowania inscenizacji teatralnej funkcji narracji. Samuel Weber, w swojej przenikliwej i inspirującej książce, bada ewoluującą relację między teatrem, etyką a filozofią, poszukując alternatyw dla tradycyjnych założeń dotyczących narracyjnej roli teatru. Analizując dzieła Platona, Arystotelesa, Sofoklesa, Szekspira, Kierkegaarda, Freuda, Benjamina, Artauda i innych, Weber zwraca uwagę na teksty, które opierają się takiemu podporządkowaniu i dobitnie wskazują na wyłanianie się teatralności jako samodzielnego medium. Jego interpretacje skłaniają także do refleksji nad związkiem między teatralnością a rozwojem mediów elektronicznych. Weber dowodzi, że nowe media, zamiast odrzucać istotne aspekty teatralnego doświadczenia, jedynie wzmacniają w teatrze odwieczne ambiwalencje dotyczące miejsca i tożsamości, które były obecne od czasów starożytnej Grecji.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Od czasów Platona, w zachodnich teoriach teatru dąży się do podporządkowania inscenizacji teatralnej funkcji narracji. Samuel Weber, w swojej przenikliwej i inspirującej książce, bada ewoluującą relację między teatrem, etyką a filozofią, poszukując alternatyw dla tradycyjnych założeń dotyczących narracyjnej roli teatru. Analizując dzieła Platona, Arystotelesa, Sofoklesa, Szekspira, Kierkegaarda, Freuda, Benjamina, Artauda i innych, Weber zwraca uwagę na teksty, które opierają się takiemu podporządkowaniu i dobitnie wskazują na wyłanianie się teatralności jako samodzielnego medium. Jego interpretacje skłaniają także do refleksji nad związkiem między teatralnością a rozwojem mediów elektronicznych. Weber dowodzi, że nowe media, zamiast odrzucać istotne aspekty teatralnego doświadczenia, jedynie wzmacniają w teatrze odwieczne ambiwalencje dotyczące miejsca i tożsamości, które były obecne od czasów starożytnej Grecji.
