Targowisko nadziei

Co odróżnia życie chrześcijanina od egzystencji osoby niewierzącej? Co sprawia, że jego codzienność wypełnia jasność, unikając przy tym przygnębienia i beznadziejności? Odpowiedzią jest nadzieja, która stanowi nieodłączny element błogosławieństwa, obdarowującego wierzących życiem w jedności z Bogiem. Ermes Ronchi, w swojej lekkiej, a zarazem pasjonującej narracji o nadziei, pokazuje, jak głęboko wpływa ona na nasze życie, przekształcając codzienność w coś nadzwyczajnego.Wielu, w tym nieżyjący filozof Paul Ricoeur, twierdzi, że nadzieja pojawia się przed nami w skromnej formie, byśmy to my ją ozdobili i wydobyli jej pełen blask. Czym więc jest ta nadzieja, często nazywana młodszą siostrą dojrzałości wiary i miłości? Odpowiedź nie jest oczywista. Charles Péguy opisuje ją jako delikatną dziewczynkę, która przybywa do nas nie w spektakularnych przebłyskach cudów, ale ukryta w małych, codziennych sprawach. Znajduje się w prostych, ale niezbędnych elementach życia — jak powietrze, światło czy woda — jest jak młody pęd, z którego wyrasta siła dojrzałego drzewa. Ronchi opisuje wszystko to w kolorowym eseju, który zachwyca głębią myśli i precyzją obserwacji.Ojciec Ermes Maria Ronchi, znany włoski kaznodzieja, który w tym roku prowadził wielkopostne rekolekcje dla papieża oraz kurii rzymskiej, otrzymał zaproszenie osobiście od Franciszka. Rekolekcje miały miejsce w dniach 6-12 marca w Aricci pod Rzymem. Ojciec Ronchi, członek Zakonu Sług Maryi, wykłada estetykę teologiczną i ikonologię na Papieskim Wydziale Teologicznym Marianum w Rzymie i jest autorem blisko trzydziestu książek.