Szyjąc

Abstrakcja to słowo, które zdaje się mieć wiele wymiarów, a jednocześnie wydaje się być niepoważnym zdrobnieniem. Jest ono nacechowane kobiecym zakończeniem, przybierając dwusylabową formę o licznych znaczeniach, takich jak troska. Pomimo jej nieuchwytnej natury, troska mogłaby służyć za bohaterkę książki. Stanowi swoisty paradoks: mimo że jest niewidoczna, ma swój fizyczny wymiar; będąc nieodpłatną, niesie za sobą koszty; związana jest zarówno z miłością, jak i z utrapieniem, altruizmem i samostanowieniem. W czasach kryzysu może się okazać nieoceniona, chociaż nie wyróżnia się niczym spektakularnym ani błyszczącym. Wiele osób podejmuje się pracy polegającej na trosce mimowolnie, każdego dnia. Nie ma ogłoszeń o pracę z precyzyjnym opisem takich obowiązków, nie przeprowadza się rozmów kwalifikacyjnych ani badań medycyny pracy, by sprawdzić, czy ktoś się do tej pracy nadaje. Brak w niej benefitów, dodatków, pensji, a tryb pracy w domopracy wymaga ciągłego zaangażowania, zarówno mentalnego, jak i fizycznego, bez możliwości awansu czy rezygnacji. Olga Gitkiewicz, reporterka i socjolożka, w swojej twórczości, na przykład w książkach takich jak "Nie hańbi", "Nie zdążę", "Krahelska. Krahelskie", porusza tę tematykę. Opisując codzienność pełną wymagań i rosnącej potrzeby troski, wskazuje, jak łatwiej jest martwić się niż dbać o innych.