Szafirowe kłopoty

Wioletta, policjantka z Wrocławia, bez ustanku ściga sprytnego złodzieja, który zaszedł jej za skórę. Otrzymuje wiadomość o próbie kradzieży najcenniejszego, znalezionego w Polsce szafiru, który jest prezentowany w muzeum w Wałbrzychu. Dzięki jej szybkiej reakcji udaje się zapobiec kradzieży, jednak złodziej wymyka się z jej rąk, planując kolejny skok, tym razem w muzeum w Krakowie. Zdeterminowana Wioletta postanawia podążyć za nim mimo przymusowego urlopu, który na nią nałożono. Choć krakowska policja nie pozwala jej uczestniczyć w ochronie, dzieli się z nią niezbędnymi informacjami. Podczas wystawy, na którą Wioletta wybiera się z przyjaciółką, dochodzi do zaskakujących wydarzeń. Złodziej przekazuje jej wiadomość o swojej obecności, a gdy dochodzi do spotkania, w wyniku przerwy w dostawie prądu ktoś zabiera cenny kamień, oskarżając przy tym Wiolettę o kradzież. Złodziej znika z miejsca zdarzenia. Zdeterminowana, by oczyścić swoje imię, Wioletta zaczyna działać na własną rękę. Ostatecznie znajduje znanego złodzieja, który tym razem okazuje się niewinny. Antoni, czerpiący dotąd przyjemność z ich wspólnych konfrontacji, decyduje się pomóc jej, by dowiedzieć się, kto tak naprawdę stoi za kradzieżą i pomóc jej wyjaśnić nieporozumienie. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej z powodu pościgu ze strony mafii – szafir należy do jej bossa. Wioletta i Antoni muszą nie tylko rozwikłać zagadkę kradzieży, ale również unikać mafii i policji, które są im na tropie. Cała historia tworzy prawdziwy szafirowy galimatias.