Stosunki NATO - Federacja rosyjska

Relacje między NATO a Rosją po zakończeniu zimnej wojny charakteryzowały się zmienną dynamiką. Choć w latach 90. XX wieku pojawiały się okresy większego optymizmu, to nie brakowało również kryzysów i dramatycznych momentów, takich jak wielokrotne zawieszenie współpracy. Bilans tych relacji został znacznie obciążony przez wydarzenia z ostatnich lat, zwłaszcza po aneksji Krymu przez Rosję. Działania Moskwy, naruszające zasady prawa międzynarodowego oraz jej polityczne zobowiązania wobec partnerów, a także prowadzenie pełnowymiarowej wojny informacyjnej przeciwko Zachodowi, w połączeniu z prowokacyjnymi działaniami militarnymi na lądzie, w powietrzu, morzu i w cyberprzestrzeni przy granicach NATO, doprowadziły do kolejnego zawieszenia współpracy z Brukselą.Analizując te zjawiska, wielu ekspertów potwierdza różne tezy polityczne. Jedni wskazują na historyczno-strategiczny determinizm, który uniemożliwia trwałe i konstruktywne kształtowanie wzajemnych stosunków, oraz na stałe zasady rosyjskiej polityki mocarstwowej. Inni zwracają uwagę na „naiwność” Zachodu, który dąży do otwartej współpracy, nawet kosztem ustępstw, a także na jego rozwagę w dążeniu do opartych na prawie, wolności i demokracji relacji. Wszystkie te obserwacje są pochodną skomplikowanej gry Realpolitik, w której każdy uczestnik odnajduje argumenty wspierające własne stanowisko.