Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns wer. niemiecka

Doktorska rozprawa pt. *Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns* (*Ciche perturbacje. Kreacje i konfiguracje niestabilności w twórczości Judith Hermann*) koncentruje się na współczesnej, krótkiej prozie niemieckiej pisarki Judith Hermann, urodzonej w 1970 roku, kojarzonej z nurtem "Fräuleinwunder". Utwory tej autorki poruszają problemy egzystencjalne typowe dla jej pokolenia. W ramach pracy analizowane są cztery zbiory opowiadań: *Sommerhaus, später* (1998), *Nichts als Gespenster* (2003), *Alice* (2009) oraz *Lettipark* (2016). Autor monografii wykorzystuje teorię systemów społecznych Niklasa Luhmanna, niemieckiego socjologa, który kładzie nacisk na temat "komunikacji", obecny również w twórczości Hermann. Rozpatrywane są tutaj zaburzenia w komunikacji międzyludzkiej w kontekście współczesnego, dynamicznie zmieniającego się świata. Szczególną uwagę zwrócono na sposób, w jaki perturbacje, czyli dodatkowe, destabilizujące czynniki takie jak choroba czy utrata, wpływają na już istniejące niestabilności w relacjach. Literatura współczesna rzadko skupia się na tej tematyce, co sprawia, że badania te mają istotne znaczenie. Minimalistyczne podejście Judith Hermann podkreśla literackie portrety postaci zagubionych we współczesnym świecie.