Stadion na peryferiach

"Stadion na peryferiach" to fascynujący przykład nowoczesnego podejścia do badań historycznych. Jest to praca interdyscyplinarna, w pełnym tego słowa znaczeniu, łącząca elementy historii, socjologii i antropologii kultury. Uwzględnia także rzadko podejmowane w Polsce badania nad mentalnością oraz elementy historii wizualnej, mówionej, materialnej i przestrzennej, co czyni ją jeszcze bardziej wartościową. Trudno wskazać, który z tych aspektów dominują, co dodaje jej uroku. Książka skupia się na analizie sportu w kontekście geograficznych i kulturowych peryferii w okresie powojennym. Zajmuje się także sposobem, w jaki ludzie pamiętają i myślą o sportowej przeszłości. Głównym tematem jest jednak życie społeczne w małych miejscowościach i wsiach, tematyka często pomijana przez historyków, lub traktowana pobieżnie jako tło dla większych przemian politycznych. W tym przypadku społeczność lokalna jest centralnym punktem badań, a sport staje się narzędziem jej analizy. Istotnym atutem jest również przyjęcie perspektywy oddolnej, która umożliwia odkrycie dotąd nieujętych wątków i spojrzenie na znane kwestie w nowym świetle.