Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Sprawa Wielkiego Kniazia Moskiewskiego
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Pamflet „Sprawa Wielkiego Kniazia Moskiewskiego” z 1571 roku stanowi ostre oskarżenie skierowane przeciwko Iwanowi IV Groźnemu. Jest to zarazem jedno z najwcześniejszych świadectw terroru opryczniny w Moskwie, znaczące dla historyków ze względu na swój szczegółowy charakter. Mimo literackiej wartości, praca Schlichtinga nie wpisuje się w nurt antymoskiewskich tekstów, nie jest także obraźliwa dla mieszkańców Moskwy, którzy znosili ucisk. Jest to raczej mrożący krew w żyłach obraz tyrana, który bez skrupułów mordował swoich poddanych. Utwór, wydany z myślą o szlachcie i magnaterii Rzeczypospolitej Obojga Narodów, miał zniechęcić do nawiązywania relacji z carem. Opisany terror dotykał zarówno kniaziów, jak i bojarów oraz szlachtę służebną. Narracja jest niespójna i chaotyczna, co wzmacnia wrażenie retorycznej gradacji opisywanych wydarzeń. Przybiera formę ustnej relacji, gdzie wydarzenia ujawniane są w rytmie przypomnień autora. Możliwe, że celowo zastosowano naprzemienne wstawki patosu, ironii i groteski, aby utrzymać odbiorcę w ciągłym napięciu i skupić jego uwagę na dramatycznej postaci Iwana Groźnego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Pamflet „Sprawa Wielkiego Kniazia Moskiewskiego” z 1571 roku stanowi ostre oskarżenie skierowane przeciwko Iwanowi IV Groźnemu. Jest to zarazem jedno z najwcześniejszych świadectw terroru opryczniny w Moskwie, znaczące dla historyków ze względu na swój szczegółowy charakter. Mimo literackiej wartości, praca Schlichtinga nie wpisuje się w nurt antymoskiewskich tekstów, nie jest także obraźliwa dla mieszkańców Moskwy, którzy znosili ucisk. Jest to raczej mrożący krew w żyłach obraz tyrana, który bez skrupułów mordował swoich poddanych. Utwór, wydany z myślą o szlachcie i magnaterii Rzeczypospolitej Obojga Narodów, miał zniechęcić do nawiązywania relacji z carem. Opisany terror dotykał zarówno kniaziów, jak i bojarów oraz szlachtę służebną. Narracja jest niespójna i chaotyczna, co wzmacnia wrażenie retorycznej gradacji opisywanych wydarzeń. Przybiera formę ustnej relacji, gdzie wydarzenia ujawniane są w rytmie przypomnień autora. Możliwe, że celowo zastosowano naprzemienne wstawki patosu, ironii i groteski, aby utrzymać odbiorcę w ciągłym napięciu i skupić jego uwagę na dramatycznej postaci Iwana Groźnego.
