Sonata jesienna na kota i wilkonczelę

W 1994 roku w zwyczajnym warszawskim blokowisku mieszka grupa sześciu bliskich sobie dwunastoletnich przyjaciół. Ich więź zrodziła się po uratowaniu bezdomnej kotki, a wspólne przygody zacieśniły ją jeszcze bardziej. Jednak ich życie zaczyna przypominać niepokojący sen, gdy jedno z dzieci zapada na tajemniczą chorobę, której lekarze nie potrafią zdiagnozować. Dodatkowo, na osiedlu pojawia się niezwykle ekscentryczny mężczyzna o imieniu Henryk. Wspólna znajomość z Henrykiem prowadzi ich do odkrycia niezwykłego stworzenia - wilkonczeli, będącej połaczeniem wilka i wiolonczeli. Jest to istota, której dźwięki nie powinny nigdy wybrzmieć, a wraz z nią pojawiają się również złowieszczy kataryniarze, niosący ból i zniszczenie. Wilkonczela staje się celem łowieckim dla tajemniczych postaci, w tym kapitana Czarnego Okrętu, zdolnego przemierzać zarówno przestrzeń nad Warszawą, jak i bezdroża Kosmosu. Wkrótce to nie tylko wilkonczela jest celem, ale także sami przyjaciele. "Sonata na kota i wilkonczelę" to skomplikowana bajka o przyjaźni i dorastaniu, w której walka dobra ze złem wykracza poza prosty schemat. Historia ta przypomina, że rzeczywistość często bywa myląca, a przyjaciele muszą odkryć, jak rozpoznać i konfrontować się z niebezpieczeństwem z przeszłości. To wszystko przygotowuje ich na ostateczne starcie, które wciąż jest przed nimi.