Sojusznicy z rozsądku Polska i Czechosłowacja w projekcie socjalistycznego internacjonalizmu filmowego w okresie 1945–1970

Książka oferuje wnikliwe spojrzenie na historię i rozwój powojennego projektu współpracy filmowej między Polską a Czechosłowacją. Przeprowadzając czytelnika przez proces realizacji tego projektu, identyfikuje kluczowe momenty, które odegrały znaczącą rolę w jego przebiegu, a także bada, dlaczego niektóre aspekty tej współpracy były przeprowadzane z pewnym nadmiarem, podczas gdy inne zakończyły się fiaskiem. Dzieło analizuje również, jakie konsekwencje przyniosła ta współpraca dla obu krajów. Książka skupia się na aspekcie transferu kulturowego pomiędzy dwoma krajami socjalistycznymi w okresie zimnej wojny, kiedy to współpraca filmowa obejmowała wspólne produkcje, uczestnictwo w branżowych wydarzeniach i stowarzyszeniach, wymiany edukacyjne oraz wspólne wystąpienia na festiwalach filmowych. Te działania, które możemy dziś zrekonstruować z perspektywy czasu, tworzyły unikalny socjalistyczny internacjonalizm filmowy. Zbiór praktyk i postaw odzwierciedlał udział w socjalistycznej kulturze filmowej, charakterystycznej dla regionów pod wpływem sowieckiej soft power. Autor dowodzi, że mimo iż socjalistyczny internacjonalizm filmowy nie spełnił wszystkich założeń politycznych, to jednak znalazł swoje miejsce w praktyce zawodowej. Przejawiało się to w nawiązywaniu profesjonalnych kontaktów, realizacji (lub jej braku) projektów filmowych oraz współtworzeniu wydarzeń, które kształtowały socjalistyczną kulturę filmową. Projekt przyczynił się do modernizacji polskiej kinematografii, wzmacniając prestiż filmów na poziomie symbolicznym, umożliwiał zdobywanie wiedzy i rozszerzanie kontaktów zawodowych przez studentów, filmowców i pracowników branży, a także wpływał na budowanie wizerunku aktorów i aktorek.