Słodkie rozkosze. Wild Seasons. Tom 1

Ostatecznie uważam, że Słodkie rozkosze to romans gorszy niż przeciętna 4-gwiazdkowa książka. Powieść pozostawia mnie nieco rozdartą, ale wciąż z pozytywnym ogólnym obrazem.

Miałam swoje problemy zwłaszcza z około 25% książki. Chemia między Mią i Anselem jest niemal namacalna od pierwszej strony, ponieważ otwarta natura Ansela jest magnetycznie atrakcyjna dla Mii. Ale kiedy dzika noc w Las Vegas dobiega końca, sprawy między dwojgiem bohaterów stają się niezręczne i dziwne. Jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę ich konstelację, ale niestety ten nastrój wpłynął na całe doświadczenie czytelnicze i raczej zepsuł mi pierwszą połowę historii.

Gdy Mia i Ansel poznają się nieco lepiej, te momenty zażenowania mijają, a chemia między bohaterami powraca ze zdwojoną siłą. Sprawy w końcu zaczynają poruszać się we właściwym kierunku. Mii zajmuje to trochę czasu, ale potem robi duży krok naprzód i w końcu wychodzi silniejsza z lata spędzonego w Paryżu po ujawnieniu siebie. Niemniej jednak nie podobało mi się to, że najpierw musiała uciec od Ansela. Wydaje się to być podstawowym elementem każdej udanej historii miłosnej i denerwuje mnie to. Jakie przesłanie się za tym kryje? Że zawsze należy uciekać od problemów, zamiast zostać, znosić kłótnie i ból i wspólnie z partnerem znaleźć przez nie drogę? Po prostu nie uważam tego za słuszne, drażni mnie to w fabule - bo służy tylko udramatyzowaniu wydarzeń na potrzeby dobrego dramatu.

Ogólnie jednak Słodkie rozkosze podobały mi się o wiele bardziej niż pierwsza próba pisarskiego duetu z Pięknym draniem. Jak już wspomniałam, chemia między bohaterami jest absolutnie niesamowita, a śledzenie ich historii, która ma pewną lekką, pełną nadziei i ciepłą atmosferę, pomimo niektórych niezręcznych lub smutnych momentów, jest świetną zabawą. Przede wszystkim ich relacja zbudowana jest na uczuciu, cierpliwości i tolerancji - co wyraźnie kontrastuje z niemal masochistyczną naturą związku w Pięknym draniu. Choć fabuła skupia się na głównych bohaterach, to nie można nie wspomnieć o ich przyjaciołach - i tak jak postacie drugoplanowe kochają Ansela i Mię, tak nie sposób nie pokochać ich przyjaciół.

Poważnym mankamentem jest jednak tłumaczenie. Kto robił tę korektę? Z całym szacunkiem, mógłbym zrobić to lepiej bez zapłaty.Strasznie mnie to irytowało. Słabe wykonanie! Jeśli ktoś może, powinien przeczytać książkę w oryginale, żeby nie musieć się tym irytować. 

Emocjonalna historia miłosna pełna uroku, chemii i postaci, które są zarówno odważne, jak i ujmujące. W niektórych momentach nastrój ucierpiał z powodu dziwnej sytuacji, w jakiej znalazła się ta dwójka, a błędy ortograficzne i gramatyczne były niestety stałym towarzyszem tłumaczenia. Polecam tę książkę każdej czytelniczce romansów: kupcie angielskie wydanie i zaoszczędź sobie kłopotów z okropnym tłumaczeniem.