Skarga nadzwyczajna jako środek kontroli konstytucyjności sądowego stosowania prawa

W książce dokonano wnikliwej analizy skargi nadzwyczajnej jako narzędzia kontroli konstytucyjności w zastosowaniach sądowych. Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie, czy skarga nadzwyczajna może pełnić rolę alternatywy wobec skargi konstytucyjnej, biorąc pod uwagę jej szeroki zakres przedmiotowy. Przyjrzano się stopniowi, w jakim skarga nadzwyczajna realizuje swoje podstawowe funkcje ustrojowe oraz która z tych funkcji dominuje w jej obecnej strukturze. Oceniono wpływ wprowadzenia tego rozwiązania na polski system prawny, zwłaszcza w kontekście dotychczasowego modelu kontroli konstytucyjności. W książce omówiono również kluczowe zagadnienia związane z kontrolą konstytucyjności oraz stosowaniem prawa przez sądy, zakres podmiotowy i przedmiotowy skargi nadzwyczajnej, kryteria jej dopuszczalności i wzorce kontroli, charakterystykę sądu odpowiedzialnego za rozstrzyganie tych skarg, jak również rodzaje orzeczeń i ich skutki prawne. Analiza skupia się głównie na polskim prawodawstwie konstytucyjnym i ustawowym, ze szczególnym uwzględnieniem regulacji dotyczących skargi nadzwyczajnej oraz innych mechanizmów ochrony prawnej. Do badania wykorzystano metodę prawnoporównawczą, odwołując się do literatury krajowej i zagranicznej, która zajmuje się tematyką skargi konstytucyjnej i kontroli konstytucyjności prawa.