Siedem obrączek. Zaginione Narzeczone. Tom 3

💍 Trafiłam do domu na wybrzeżu Maine [RECENZJA]💍

"Miało się tak dziać aż do czasu, gdy zginie ich siedem, a na palcach wiedźmy zalśni siedem ślubnych obrączek" - N. Roberts, "Siedem obrączek"

Przeniosłam się nad wybrzeże Maine nie wiedząc o tragedii rodziny Poole'ów. To co tutaj się stało jest straszne. Nie wiedziałam też, że stoję w domu pełnym duchów ich umęczonych dusz i klątwy, która nie zejdzie od tak. W domu była Sonya MacTavish, która odziedziczyła te posiadłość. Towarzyszył jej: Trey, a właściwie: Oliver Doyle III oraz Owen, Cleo i pieski!

Stoimy w jednym z pomieszczeń a wokół nas duchy pokazują się nam w pozycjach i scenach jak z filmu. Pokazują brutalność czynów i tego co tutaj się wydarzyło. Otacza nas przerażenie, strach i pytanie: co dalej możemy zrobić? Siedzieliśmy przy stole przy jedzeniu i zastanawialiśmy się nad tym wszystkim. Wniosek był prosty: musimy odnaleźć obrączki. Siedem obrączek by zdjąć klątwę i dać ulgę duchom. Sonya jest jedyną naszą nadzieją.

Przyznam się nigdy nie czytałam książek Nory Roberts, wiele osób, które znam osobiście i są czytelnikami polecali mi dane tytuły. Nigdy nie skusiłam się. Nie wiem czemu. Teraz otrzymałam od Wydawnictwa Świat Książki trylogię pt.: "Zaginione narzeczone". Usiadłam i zaczęłam czytać, chciałam poznać ten styl i to dlaczego tak wiele osób mi polecało książki Autorki. Zrozumiałam już na samym początku. Tutaj ta magia tajemniczości i grozy łączyła się z miłymi, kochanymi i spokojnymi bohaterami w jedną całość. Obie strony mają na siebie wpływ, ale też ryzyko działań. Poczułam to coś co lubię w książkach, to uczucie, które mówi mi: Wiktoria musisz czytać dalej! Ja muszę wiedzieć co dalej. Właśnie to uczucie tutaj poczułam czytając wstęp.

Jak ja kocham magię, wierzenia, tajemnice, mroczne moce, wiedźmy - tak kocham fantasy. Jak zobaczyłam tutaj ten motyw wiedziałam: będzie świetnie i wciągająco. I tak było. Jednym z moich ukochanych motywów właśnie są duchy, które odgrywają daną rolę w książce. Tutaj mamy ich pełno, a to kupiło mnie ponad wszystko. Kocham ten motyw!

Poznałam Sonya i jej bliskich przyjaciół i jednego potencjalnego partnera. Każdy był inny: rozważna ale wrażliwa, spokojny i opanowany, mądry i z chłodną głową, melancholijna i lekko introwertyczna (była podobna do mnie). Polubiłam ich wszystkich. No może miałam swoich faworytów, ale nie będę nic mówić.

Jak na pierwsze spotkanie z tym stylem i piórem jest bardzo dobrze. Mogłam obcować z tą historią i duchami. W zasadzie duszami "zamkniętymi" w tym przeklętym domu. Domu z którego każdy mógłby uciec w każdej chwili. Ale nie Sonya, ona była wyjątkowa.

Bardzo polecam, jest to coś nowego dla mnie. Może dla Was będzie to coś już co znacie, ale zawsze warto sięgnąć po kolejny tytuł. Tytuł w którym rzeczywistość łączy z przeszłością, gdzie jeden człowiek może złamać całą wielopokoleniową klątwę i ugasić pragnienie krwi starej wiedźmy.