Sentencje i prześmieszki

Autor spędził swoje dzieciństwo w malowniczych okolicach Gór Świętokrzyskich, będąc otoczonym tradycjami staropolskimi z wyraźnym wpływem ludowości. W tym środowisku łączyły się prostota, wolność, obyczaje katolickie i humor. W trudnych czasach okupacji niemieckiej pobierał naukę w tajnych placówkach edukacyjnych zlokalizowanych w Staszowie i Rakowie. Jako żołnierz Armii Krajowej działał pod dowództwem Mieczysława Kupisza, znanego pod pseudonimem 'Słowianin', który został zatrzymany przez NKWD w 1944 roku i zmarł w lwowskim więzieniu. Autor ukończył szkołę średnią w Bydgoszczy, a w latach 1947-1951 studiował polonistykę na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego, ucząc się m.in. pod kierunkiem takich profesorów jak J. Saloni, H. Ułaszyn i St. Skwarczyńska. Pracował później w administracji jednego z urzędów centralnych. Tworzył poezję liryczną oraz liczne aforyzmy i fraszki, choć swojej twórczości nigdy nie zdecydował się opublikować.W przemyśleniach autora można zauważyć jego refleksje nad życiem i śmiercią. Przyrównuje ludzką egzystencję do wędrówki, w której odnalezienie właściwej drogi prowadzi do ostatecznego końca. Wierzy, że miłość nie opuszcza świata wraz z człowiekiem, gdyż jej wartość za życia przekazuje bliskim. Z humorem opisuje życie lesera, które choć wygodne, jest pozbawione trosk. Podobnie jak księżyc, człowiek ujawnia tylko część swojej natury, a jego charakter staje się fundamentem istnienia.