Sąsiedzka przysługa

Zacznę od końca, bo to najuczciwsze. „Sąsiedzka przysługa” zamknęłam z tym dziwnym uczuciem, jak po obejrzeniu filmu, który obiecywał ciepły kocyk i kakao, a w połowie nagle stwierdził, że będzie udawał thriller, po czym jeszcze dorzucił sceny erotyczne, bo czemu nie. Tylko że nic z tego nie zagrało do końca. I ja wiem, że brzmię jak zrzędliwa nastolatka, ale serio chciałam się zrelaksować przy miłym romansiku. Dostałam coś, co wygląda jak nieudana próba połączenia romansu z erotykiem, do tego z fabułą tak pomieszaną, że momentami miałam ochotę odłożyć książkę i iść myć naczynia, bo to przynajmniej ma sens.

Czytałam ją późnym wieczorem, kiedy już miałam dość szkoły, dość ludzi, dość scrollowania, chciałam tylko wejść w historię i odpocząć. Zamiast tego przez większość czasu czułam, że się męczę. Jakbym czytała wersję roboczą czegoś, co dopiero miało być książką. I nie mówię tego złośliwie, tylko tak naprawdę, bo ja lubię proste romansidła. Lubię schematy, jeśli są dobrze podane. Lubię, kiedy bohaterowie się kłócą, ale z tego wynika napięcie, a nie chaos. Lubię, kiedy erotyka ma sens, a nie jest wciśnięta na siłę. Tu miałam wrażenie, że autorka sama nie była pewna, czym ta historia ma być.

Najbardziej przeszkadzało mi to, że postacie są słabo rozbudowane. Ja nie potrzebuję tomiszcza psychologii, ale muszę czuć, że bohaterowie mają jakąś stałą oś, coś, co ich trzyma w kupie. A tutaj oni co chwilę zmieniają zdanie. Jedną stronę są pewni uczuć, następną już nie wiedzą, czego chcą. Raz są odważni, raz przerażeni, potem znowu pewni siebie. I jasne, ludzie też tak mają, tylko w książce musi być jakiś rytm. Tu było wrażenie, że reakcje są losowe, nie wynikają z charakteru, tylko z potrzeby, żeby wydarzyło się coś nowego. I przez to ja nie umiałam się w to wciągnąć emocjonalnie. 

Druga sprawa to fabuła. Ona jest tak pomieszana, że brakuje punktu spójnego. Czy to ma być historia o sąsiedzkiej relacji, która przeradza się w coś więcej, taka ciepła, trochę zabawna, trochę romantyczna? Czy to ma być erotyk, w którym liczy się napięcie fizyczne, a fabuła jest tylko pretekstem? Czy może coś mroczniejszego? Tu wszystko miesza się naraz, a żadna warstwa nie jest doprowadzona do końca w sposób satysfakcjonujący. Ja czułam, jakby ktoś wrzucił do jednej miski cukier, pieprz, kakao i jeszcze ogórka kiszonego, i powiedział: masz, to będzie deser. No nie. Z tego nie wychodzi smak, tylko konsternacja.

Do tego sposób prowadzenia scen, zwłaszcza tych bardziej erotycznych, wydał mi się taki… nieudolny. Nie chodzi o to, że ja się rumienię i nie lubię, bo ja umiem czytać takie rzeczy i czasem nawet lubię, jeśli jest w tym emocja. Tylko tutaj erotyka wyglądała jak wklejona. Jakby ktoś odhaczył: dobra, teraz musi być gorąco. A ja wtedy nie czułam gorąca, tylko zażenowanie i zmęczenie. Bo jeśli nie masz dobrze zbudowanych bohaterów, to nawet najlepsza scena nie robi wrażenia, tylko jest pustym ruchem.

I właśnie dlatego czytając, miałam skojarzenie z opowieścią nowicjuszki. Takiej osoby, która ma chęci, ma pomysł na klimat, ale jeszcze nie wie, jak to ugryźć, jak poprowadzić sceny, jak sprawić, żeby postacie były konsekwentne, a fabuła miała kręgosłup. Szkoda mi, bo tytuł obiecywał coś lekkiego, w stylu „sąsiedzi, przysługa, niewinne zaczepki”. To jest motyw, który potrafi być cudowny. A tutaj wyszło tak, że zamiast ciepła dostałam chaos.

Żeby nie było, że tylko narzekam, powiem też, co było dla mnie jedynym plusem. Książka jest krótka i czyta się ją szybko, jeśli już się uprzesz. Ja się uparłam, bo mam tak, że jak zaczynam, to chcę skończyć, choćby dla świętego spokoju. Styl jest do przełknięcia, zdania nie są ciężkie. To nie jest problem językowy. To jest problem konstrukcji historii. I to jest najgorsze, bo łatwiej wybaczyć słabsze zdania niż brak spójności.

Poetycko, jak obiecałam, powiem tak: ta książka miała być jak zimny wieczór i ciepłe światło w oknie sąsiada. A wyszło jak migająca latarnia, która raz świeci, raz gaśnie, i nie wiesz, czy to jeszcze zaproszenie, czy już ostrzeżenie. Ja stałam pod tym oknem i czekałam na uczucie, a dostałam przeciąg.