Sartre i sztuki wizualne

Monografia autorstwa Olgi Żyminkowskiej to wyjątkowe dzieło poświęcone filozofii sztuk wizualnych według Jean-Paula Sartre'a. Od lat nie ukazało się tak systematyczne omówienie tej tematyki. Choć zagadnienia, które podejmuje autorka, są wymagające, jej opracowanie cechuje się klarowną strukturą. W wywodzie dominują zrozumiałe kategorie, takie jak emocje, percepcja, wyobraźnia, estetyka pragmatyczna czy przeżycie estetyczne. Co ciekawe, książka kryje w sobie element zagadki. Tworzy ona bowiem dwie ścieżki narracyjne: jedna przybliża nas do wyjaśnień, podczas gdy druga wprowadza dodatkowe zawiłości. Na jednej pomocy Sartre osiąga harmonię z wizualną sztuką, podczas gdy na drugiej natrafia na komplikacje. Pomimo tego, że Sartre nigdy nie opracował osobnego dzieła dotyczącego sztuk wizualnych, te były nieustannie obecne w jego pisarstwie oraz refleksji. Olga Żyminkowska skutecznie rekonstruuje tzw. "ukrytą estetykę" Sartre'a, prowadząc czytelnika przez fenomenologię świadomości, wyzwania percepcji i emocji, kończąc na kwestii zaangażowania i dialogu z estetyką pragmatyczną. Analizuje zarówno "Byt i nicość", jak i "Mdłości", pokazując, jak wizualność stanowi wyzwanie dla Sartre'a w kontekście ontologii i teorii politycznej, co podkreśla prof. Jerzy Franczak z Uniwersytetu Jagiellońskiego.