Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Saga Akuszerka /14/ Singrid Lunde
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Astri celowo ignoruje swoje obawy i wyrusza do Nordigarn. Na miejscu spotyka Petrine, noworodka oraz kilku starszych chłopców, którzy są w trudnej sytuacji. Astri odczuwa wewnętrzną potrzebę pomocy, ale z tyłu głowy pojawia się myśl, jak może na to zareagować Nils. Trond i Lars również niepokoją się o to, co zrobi Nils, gdyż jego gniew i chęć zemsty są powszechnie znane. Po krótkiej wizycie, dziesięć minut później, Astri żegna się z rodziną. Pod osłoną ciemności dociera do roweru, ale uznaje, że nie odważy się na nim jechać; okoliczności nie sprzyjają pedałowaniu. Jesienne niebo jest całkowicie zachmurzone, a śnieg, który mógłby rozjaśnić drogę, jeszcze nie spadł. Gdy Astri mija zrujnowany most, wydaje jej się, że ktoś za nią podąża — krok za krokiem. Strach ściska ją za gardło, a echo jej własnego przyspieszonego pulsu wydaje się głośne w uszach.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Astri celowo ignoruje swoje obawy i wyrusza do Nordigarn. Na miejscu spotyka Petrine, noworodka oraz kilku starszych chłopców, którzy są w trudnej sytuacji. Astri odczuwa wewnętrzną potrzebę pomocy, ale z tyłu głowy pojawia się myśl, jak może na to zareagować Nils. Trond i Lars również niepokoją się o to, co zrobi Nils, gdyż jego gniew i chęć zemsty są powszechnie znane. Po krótkiej wizycie, dziesięć minut później, Astri żegna się z rodziną. Pod osłoną ciemności dociera do roweru, ale uznaje, że nie odważy się na nim jechać; okoliczności nie sprzyjają pedałowaniu. Jesienne niebo jest całkowicie zachmurzone, a śnieg, który mógłby rozjaśnić drogę, jeszcze nie spadł. Gdy Astri mija zrujnowany most, wydaje jej się, że ktoś za nią podąża — krok za krokiem. Strach ściska ją za gardło, a echo jej własnego przyspieszonego pulsu wydaje się głośne w uszach.
