Rzymscy namiestnicy Judei czasów Biblii

Instytucja namiestników rzymskich w Judei wynikała z wielu wydarzeń związanych z historią tego królestwa. Aby zrozumieć jej początki i rolę, warto sięgnąć do czasów hasmonejskich. Opisy z tego okresu opierają się przede wszystkim na relacjach Józefa Flawiusza, znanego również jako Józef ben Mattias. Jego prace, takie jak "Dawne dzieje Izraela", "Wojna żydowska" i "Autobiografia", są kluczowymi źródłami informacji, choć ich wiarygodność bywa różnie oceniana. Niekiedy traktowane są jako historyczne zapisy, innym razem jako wierne odbicie ówczesnych plotek czy osobistych pragnień autora, aby Rzymian przedstawić w korzystnym świetle, z racji ich udzielonej mu wolności i obywatelstwa. Jak zauważył Piotr Matywecki, historyczne postaci często zyskują w naszej pamięci kształt uformowany przez nasze uczucia i przypuszczenia.

Drugim ważnym źródłem dla tego okresu historii Izraela są teksty biblijne. Te święte księgi zawierają nie tylko elementy religijne, filozoficzne czy poetyckie, ale również historie przedstawiające dzieje narodu wybranego z perspektywy religijnej. Autorzy tych tekstów starali się nie tylko przekazać fakty, ale też moralizować i edukować czytelnika, dążąc do wywołania jego estetycznego i duchowego zadowolenia. Obok źródeł pisemnych, istotne informacje o rzymskiej dominacji w Palestynie oraz o wojnach żydowsko-rzymskich dostarczają również znaleziska archeologiczne i badania numizmatyczne.