Rudin

Iwan Turgieniew (1818-1883) jest uznawany za jednego z najważniejszych pisarzy rosyjskiej literatury, a jego twórczość wpisuje się w nurt rosyjskiego realizmu krytycznego. Jego debiutancka powieść "Rudin" przedstawia głównego bohatera jako inteligenta i rewolucjonistę, który, mimo swojego intelektu, pozostaje nieskuteczny w realizacji głoszonych idei. Rudin jawi się jako człowiek wyłącznie słów, niezdolny do przekuwania swoich poglądów na konkretne działania.Turgieniew celowo ukazuje rozdźwięk między elokwentnymi wypowiedziami Rudina a jego bezczynnością, krytykując jego niemożność praktycznego zastosowania głoszonych teorii. Bohater choć wyróżnia się inteligencją, elokwencją i empatią, popada w apatię i fatalizm, co skutecznie paraliżuje jego zdolność do działania. W kontrze do Rudina, Turgieniew przedstawia Natalię jako osobę skromną i powściągliwą, która jednak wykazuje gotowość do działania, gdy sytuacja tego wymaga. Również Leżniew, postać wyróżniająca się zdrowym rozsądkiem i praktycznym podejściem do życia, kontrastuje z teoretycznym usposobieniem Rudina. Dzięki tym zestawieniom Turgieniew ukazuje różnorodność postaw i możliwości działania w społeczeństwie, które w swoich wewnętrznych sprzecznościach pozostaje jego centralnym tematem.