Rubinowy książę. Kamiennokrwiści. Tom 1

Rubinowy książę. Dość chaotyczna i drastyczna przygoda gdzie ludzie co niektórzy już całkiem stracili uczucie miłości, poza jednym wyrzutkiem społeczeństwa który nadal miał nadzieję i miłość, ale czy to uczucie przypadkiem nie było błędem? I czy wiara w Boginię Lucyfer mu pomoże?

Młody Avalon jest heterohromem i odmieńcem z pośród ludu kamiennokrwistych to tacy, którzy czerpią swą moc z magicznych kamieni i dają i potężna siłę do momentu aż same się wyładują. Avalon pracuje jako parobek u dość zamorznej rodziny, jego ostoją dalszego życia jest Mila córka jego darczyńcy. Gdy razem postanawiają uciec Milę, a raczej jej duszę porywa mgielny wilk gdzie trafi do wiecznej otchłani cienia. Avalon wraz z innymi chętnymi jej siostrą Sephorą, Ollinem i rudowłosą Salamandrą wyruszają ku otchłani cienia.

SEPHORA to siostra Mili, dziedziczka diamentowa. Zadufana w sobie postać, która zawsze była ponad nią i pragnęła jedynie wyższości nad innymi. W pierwszej próbie ratunku niestety przez własną głupotę ginie z rąk grabarza.
OLLIN choć był wiernym karatorem czyli żołnierzem przyłączył się do reszty tylko ze względu na Sephore do której miał słabość, ale jego tożsamość kryje się pod maską wielkiego i rzadkiego pechowca.
SALAMANDRA natomiast to bardzo twarda postać jest zielonooką bandytką i perfidną złodziejką, która swą twarz ukrywa pod maską przez okrucieństwo smoka. Ona pragnęła czegoś z chciwości, a gdy napotyka spętanego klątwą przystojnego Remarca jej serce zaczyna bić inaczej.

Wszyscy których łączy jedno zadanie, pokonanie złego władcy Światła, uwolnienie Mili, zdobycie słynnych artefaktów i wojna zapewniająca lepsze życie bez dzielenia ludzi na rasy i odmieńców da im nowy początek i początek końca wszystkiego.
Pomyślicie pewnie dlaczego książka nosi tytuł Rubinowy książę? Też się zastanawiałam gdyż ta postać ujawnia się gdzieś w połowie książki, a on będzie bardzo miłym zaskoczeniem lecz trochę nie mający nic wspólnego według mnie z główną postacią.

Moje wrażenia odnośnie całej książki są dość zagmatwane jest w niej sporo mordu krwi brutalnej ale to tylko świadczy o tym jacy w przenośni są ludzie, miałam wrażenia jak by autorka wcieliła wręcz ukryła tu postacie prawdziwego człowieka. Sam początek mówi nam, że ,,świat jest pełen dupków, ale na szczęście mamy książki".