Refleksje na Temat Badań Terenowych w Maroku

Refleksje na temat badań terenowych w Maroku stanowią jeden z kluczowych momentów w historii rozwoju antropologii refleksyjnej. To właśnie po ich publikacji zaczęto zauważać i podążać za nowym paradygmatem, który zdominował badania etnograficzne w następnych latach. Wpływ tej pracy widoczny jest w dziełach takich jak Headman and I: Ambiguity and Ambivalence in the Fieldworking Experience autorstwa Jeana-Paula Dumonta (1978), Tuhami: Portrait of a Moroccan Vincenta Crapanzano (1980), Moroccan Dialogues Kevina Dwyera (1982), a także w zbiorowych opracowaniach jak A Crack in the Mirror: Reflexive Perspectives in Anthropology pod redakcją J. Ruby'ego (1982) czy słynne Writing Culture pod redakcją Jamesa Clifforda i George’a E. Marcusa (1986). Pomimo swej zwięzłości, tekst ten odegrał nieocenioną rolę w kształtowaniu kluczowych idei współczesnej antropologii. O wartości tej książki decyduje jednak przede wszystkim jej treść, która mimo upływu lat nie traci na aktualności i znaczeniu. Narracja utrzymana jest w stylu podróżniczym, pełnym osobistych refleksji, niekiedy intymnych wątków, co dodaje jej unikalnego charakteru. Bez wątpienia Refleksje na temat badań terenowych w Maroku, podobnie jak klasyczne dzieło Smutek tropików, zajmą trwałe miejsce w intelektualnym dorobku polskiej humanistyki i zasługują na szerokie uznanie i propagowanie.