Punkt widzenia

Tomik poetycki "Punkt widzenia" autorstwa Wojciecha Bielunia, znanego także jako Targosz, to zbiór, który zachwyca swoją refleksyjnością i dojrzałością. Autor zabiera czytelnika w podróż przez głębiny przemyśleń, emocji oraz subtelnych obserwacji otaczającego świata. Jego poezja nie ogranicza się do uchwycenia chwil – jest próbą zgłębiania tajemnic świata, natury człowieka oraz samego siebie. Wiersze zawarte w tomiku rodzą się z połączenia doświadczenia, pamięci i wyobraźni. Z imponującą wrażliwością autor analizuje codzienność, znajdując w niej ukryte znaczenia i zaskakujące odkrycia, jednocześnie spoglądając na rzeczywistość z niezwykłej perspektywy. Jego twórczość pełna jest pytań o sens życia, o znaczenie pamięci i ulotność chwil oraz o to, jak postrzegamy otoczenie. Refleksyjna, intelektualna, a zarazem bardzo osobista poezja, posługuje się oszczędnym językiem, bogatym w wyraziste obrazy. Autor nie narzuca interpretacji, lecz zachęca do dialogu i osobistego poszukiwania sensów. "Punkt widzenia" to tomik, którego lektura wymaga skupienia, powrotu do poszczególnych wersów, by czytelnik mógł odnaleźć w nich własne refleksje.Wojciech Bieluń opowiada również o swojej przeszłości. Urodził się w 1947 roku w niewielkiej miejscowości w pobliżu Szczecina, gdzie jako dziecko spędzał czas wśród lasów, rzeki oraz jeziora Miedwie. Następnie w 1954 roku przeniósł się z rodzicami do Łodzi, gdzie kontynuował edukację w liceum, a potem podjął studia na uniwersytecie, które jednak przerwał. Pasję do poezji odkrył dzięki przyjacielowi, Jackowi Bierezinowi, podczas wspólnych treningów lekkoatletycznych. Przekonany przez przyjaciela, oddał się poezji, co zaowocowało publikacjami w różnych czasopismach literackich i na poetyckich forach internetowych. Jego pierwszy tomik "Kiedy moje okręty" został wydany w 2018 roku, a następne lata przyniosły kolejne publikacje, takie jak "Świat jaki jest" (2019), "Generacja 47" (2020), "Wiersze z Bończy" (2021), "Parabole" (2022), "Poziomy złożoności" (2023), a także planowane tytuły "Grzechy 1978" (2024) i "Rytuały zanurzania" (2025). Przez lata łączył pracę w zawodzie technologa gorzelnictwa rolniczego z twórczością literacką.