Punkt widzenia

Tomik poetycki "Punkt widzenia" Wojciecha Bielunia (Targosza) stanowi wyjątkową lekturę, pełną refleksji i dojrzałości. Autor prowadzi czytelnika przez labirynt emocji, przemyśleń i subtelnych obserwacji rzeczywistości. Poezja ta nie jest jedynie zbiorem chwilowych zapisków, ale głęboką próbą zrozumienia świata, człowieka i samego siebie. Wiersze w tomiku są wynikiem zderzenia doświadczeń, pamięci oraz wyobraźni. Bieluń z niezwykłą wrażliwością potrafi uchwycić esencję codzienności, odkrywając w niej ukryte sensy i nowe znaczenia. Jego spojrzenie na rzeczywistość jest często z dystansu, ukazując ją z innej, czasem zaskakującej perspektywy.Autor zadaje istotne pytania o sens istnienia, pamięć oraz przemijanie, a także o sposób postrzegania świata. Poezja ta jest zarazem intelektualna i ludzka, zaskakująca w swojej głębi. Język, którym operuje Bieluń, jest oszczędny, lecz pełen sugestywnych obrazów. Nie narzuca on gotowych interpretacji, lecz zachęca do dialogu i odkrywania ukrytych znaczeń we własnym tempie. "Punkt widzenia" to tomik, który wymaga powolnej lektury, by móc odkrywać w nim kolejne warstwy oraz znajdować własne pytania i odpowiedzi. Poezja Bielunia pokazuje, że literatura wciąż ma moc zatrzymywania czasu, pobudza myślenie i przypomina o różnorodności perspektyw, co stanowi jej największą siłę.Sam autor urodził się w 1947 roku pod znakiem Skorpiona, w pobliżu Szczecina, gdzie spędził dzieciństwo w otoczeniu lasów, rzeki, jeziora Miedwie oraz romskich taborów. Kolejnym etapem jego życia była Łódź, dokąd przeprowadził się z rodzicami w 1954 roku. Tam dorastał, uczęszczając do liceum, a po przerwanych studiach na uniwersytecie, poświęcił się sportowi. Podczas treningów lekkoatletycznych zaprzyjaźnił się z Jackiem Bierezinem, który wprowadził go w świat poezji. Pomimo niesprzyjających czasów, opuścił Łódź i podjął pracę jako technolog w gorzelnictwie rolniczym, pozostając aktywnym zawodowo.Twórczość Bielunia była publikowana w różnych periodykach i grupach poetyckich, takich jak kwartalnik "W Uniejowie", miesięcznik AKANT oraz na forach poetyckich. Jego debiutancki tomik "Kiedy moje okręty" ukazał się w styczniu 2018 roku, a następne publikacje to m.in. "Świat jaki jest" (2019), "Generacja 47" (2020), "Wiersze z Bończy" (2021), "Parabole" (2022), "Poziomy złożoności" (2023), "Grzechy 1978" (2024) oraz "Rytuały zanurzania" (2025).