Psychologiczna struktura faszyzmu

Na początku lat 30. XX wieku Europa stanęła w obliczu rosnącego ryzyka upadku demokracji w wyniku nasilających się sił faszyzmu i nacjonalizmu. Wydawało się niemal nieuniknione, że szlaki wytyczone przez Mussoliniego i Hitlera staną się wzorem do naśladowania dla innych krajów. Georges Bataille, świadomy tego nadciągającego zagrożenia, doskonale rozumiał, że jedynie poprzez dogłębne i szczegółowe zbadanie tego nowego zjawiska można będzie skutecznie przeciwdziałać jego rozwojowi. Bataille zastanawia się nad kilkoma kluczowymi pytaniami: co w faszyzmie jest rzeczywiście innowacyjnego? Jakie były przyczyny jego sukcesu i jakie społeczne fundamenty go wspierały? Czemu odpowiadał na potrzeby społeczne i skąd czerpał swoją niepokojącą siłę? W zbiorze eseji zawartych w tej książce, Bataille przemawia z różnych perspektyw: jako obiektywny teoretyk, zaangażowany politycznie aktywista, założyciel nietypowej religijnej sekty oraz myśliciel czerpiący inspirację z Nietzschego. Pierwszy z tych tekstów powstał w roku, gdy Hitler przejął władzę, natomiast ostatni zaledwie trzy miesiące przed wybuchem konfliktu zbrojnego.