Przestrzeń intermedialna literatury i muzyki

Książka Magdaleny Wasilewskiej-Chmury, zatytułowana "Przestrzeń intermedialna literatury i muzyki", proponuje zastosowanie podejścia intermedialnego w badaniach literacko-porównawczych, podkreślając potrzebę integralnego traktowania zjawisk kulturowych. Autorka szczegółowo omawia rozwój i zakres tej dziedziny, z naciskiem na związki pomiędzy muzyką a literaturą, wykorzystując teorie mediów i performatywności, by wskazać nowe możliwości badawcze. Materiałem analitycznym są tu szwedzkie teksty poetyckie i poetologiczne z drugiej połowy XX wieku, które obrazują przemiany w muzycznym aspekcie poezji. W epoce modernizmu literatura przyjmowała muzykę jako wzorzec jedności formy i treści, odchodząc od mimetyzmu na rzecz autorefleksji. Z kolei twórcy neoawangardy szukali w muzyce natchnienia w zakresie materiału, technik kompozycyjnych i form zapisu. Analizy zawarte w książce, zainspirowane manifestem Óyvinda Fahlströma, badają związki między szwedzką poezją konkretną a współczesną awangardą muzyczną, traktując je jako pole do eksperymentowania z potencjałem nowych form artystycznych.