Przegrane życie

Manfred Augst, postać uwieczniona przez Güntera Grassa w książce "Z dziennika ślimaka", stał się symbolem milczenia pokolenia doświadczonego wojną. W 1969 roku jego dramatyczny gest na ewangelickim Kirchentagu w Stuttgarcie – kiedy to przywołał przeszłość, witając swoich "kolegów z SS!", a następnie połknął cyjanek – wstrząsnął zebranym, liczącym dwa tysiące osób. Niedługo później zmarł w drodze do szpitala Roberta Boscha. Trzy dekady później jego córka, Ute Scheub, natrafiła na listy pożegnalne, rękopisy i zapiski z czasów wojny ukryte na rodzinnym strychu. Odkrycia te stały się początkiem jej bolesnej wędrówki w poszukiwaniu prawdy o ojcu skrywającym wiele niewypowiedzianych emocji i traum z czasów wojny.Ute Scheub, politolog i jedna z założycielek "taz", miała zaledwie trzynaście lat, gdy jej ojciec, urodzony w 1913 roku, popełnił samobójstwo. Rozpoczynając nowy rozdział w swoim życiu, Ute stopniowo przezwycięża emocjonalny dystans do ojca. Dzięki wsparciu rodziny, zwłaszcza matki i trzech starszych braci, zdobyła odwagę, by zmierzyć się z jego przeszłością i odkryć nieznane wcześniej aspekty jego osobowości. Historia Manfreda Augsta ukazuje, jak silny może być wpływ tłumionego bólu i milczenia na relacje rodzinne i życie osobiste.