Prawo legislacja i wolność

Friedrich A. Hayek (18991992), uznawany za jednego z najważniejszych myślicieli XX wieku w dziedzinie ekonomii i prawa, starannie zbadał fundamenty idealnego ustroju politycznego nowoczesnego państwa, łącząc obie te sfery. Jego monumentalne dzieło, które powstawało przez wiele lat i zostało opublikowane w 1979 roku, stanowi istotną część jego dorobku i w 1974 roku przyniosło mu Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii. Książka wnikliwie bada powiązania między procesami ekonomicznymi, społecznymi i instytucjonalnymi. Urodzony w Wiedniu, Hayek w 1931 roku osiedlił się w Anglii, gdzie pozostał po anschlussie Austrii przez hitlerowskie Niemcy i gdzie uzyskał obywatelstwo brytyjskie. Był gorącym orędownikiem zasad wolnego rynku, sprzeciwiając się popularnemu w swoich młodzieńczych latach podejściu do państwowego interwencjonizmu. W swojej książce "Prawo, legislacja i wolność" Hayek zgłębia instytucjonalne fundamenty społeczeństwa wolnych obywateli. Krytycznie odnosi się do współczesnych wad demokracji, sprzeciwiając się koncepcji sprawiedliwości społecznej, którą uznaje za nieracjonalną, niewykonalną i nierzadko instrumentalizowaną przez polityków. Jego zdaniem demokracja jest zagrożona przez rosnące wpływy grup interesów, które politycy muszą zadowalać, aby utrzymać się u władzy. Hayek wskazuje, że prawo tworzone na potrzeby chwili i służące głównie egzekutywie prowadzi do tego, co dzisiaj znamy jako dyktaturę większości. Ratunek widzi w przywróceniu równowagi między władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą oraz w nadaniu parlamentom roli tworzenia prawa o charakterze ogólnym, a nie doraźnym.