Prawo hybrydowe w porządku normatywnym Unii Europejskiej

W ostatnich latach coraz większą uwagę naukowców przyciąga ewolucja europejskiego systemu normatywnego. Chociaż to prawnicy w dużej mierze badają tę kwestię, nie sposób pominąć istotnego wkładu literatury z zakresu nauk politycznych, administracji i zarządzania. Nowe formy regulacji rynku wewnętrznego, które często określane są jako "miękkie", stopniowo przekształcają się w formy "hybrydowe". Proces tworzenia prawa poza tradycyjnym mechanizmem legislacyjnym zyskuje na znaczeniu, gdyż odpowiada na potrzeby społeczeństwa oraz elastycznie reaguje na dynamiczne zmiany rynku. Zjawisko to jest efektem integracji gospodarek, przenikania się sektorów publicznego i prywatnego oraz bliskości różnych narodowych kultur prawnych.Prawo hybrydowe, pojawiające się na styku unijnego prawa pierwotnego, wymyka się tradycyjnym uzasadnieniom. Tworzone jest niejako w "szarej strefie" lub, jak niektórzy niemieccy prawnicy to określają, w cieniu klasycznego procesu legislacyjnego. Coraz więcej prawników, specjalizujących się w prawie administracyjnym, europejskim i międzynarodowym, bada jak zmiany w ramach podmiotowych wpływają na tworzenie norm prawnych. W rezultacie, kwestie kluczowe dla obywateli i interesu publicznego są często regulowane poza tradycyjnym aparatem państwowym, wpisując się w nowoczesne i innowacyjne formy zarządzania publicznego.