Praski elementarz

Aleksander Kaczorowski w swojej książce przedstawia fascynujący obraz Pragi, zanurzając czytelnika w atmosferę tej niezwykłej stolicy oraz jej literackiego dziedzictwa. W esejach skupia się na ważnych postaciach, które kształtowały ówczesną czeską literaturę. Od Franza Kafki po Bohumila Hrabala i Václava Havla, Kaczorowski maluje barwny portret pisarskiej elity XX-wiecznej Pragi. Książka jest także osobistą opowieścią o jego własnej fascynacji Czechami, odkrywaniu mniej znanych twórców oraz wędrówkach po uroczych dzielnicach Libeň i Žižkov.Mariusz Szczygieł podkreśla, że dla niego lektura ta była prawdziwym źródłem wiedzy, a Edwin Bendyk zauważa, iż „Praski elementarz” ukazuje emocjonalną głębię kogoś, kto został oczarowany Pragą. Według Aleksandra Fiuta, książka oddaje kwintesencję czeskiej kultury, zaś Leszek Engelking chwali sposób, w jaki autor potrafił wyrazić swoją wdzięczność wobec czeskiej spuścizny. Zdaniem Krzysztofa Czyżewskiego, eseje Kaczorowskiego niosą ze sobą ton łagodności i wyrozumiałości. Na koniec, „Lidové noviny” zauważają, że popularność języka polskiego w Czechach może być związana z wpływem takich właśnie dzieł.