Pragnienie homoseksualne

W książce, która analizuje zawiłości społecznych norm i instytucji wokół kwestii seksualności, możemy dostrzec porównania między ustrojami ideologicznymi i ekonomicznymi. Autor twierdzi, że koncepcja homoseksualności jest do pewnego stopnia analogiczna do żydowskich ideałów Nietzschego, gdzie wewnętrzne restrykcje odzwierciedlają zewnętrzne narzędzia represji. Rozwój freudowskiej psychoanalizy, która rozkłada na czynniki pierwsze mechanizmy pragnienia, wiąże się z jej paradoksalną rolą w ustanawianiu norm poprzez edypalne uwarunkowania. Funkcjonowanie tej teorii zestawione jest z pojawieniem się kapitalizmu, gdzie obydwa systemy odkrywają neutralne siły abstrakcyjne, które następnie zostają osadzone w kontekście prywatnej własności czy też rodzinnych struktur.W późniejszym rozwoju ideologii dotyczącej homoseksualności, widzimy, jakowa formuła była tworzona od końca XIX do początku XX wieku, dostosowując się do zmieniającego się zachodniego kapitalizmu. Jednakże, zamiast następującej rewolucji, mamy do czynienia z procesem, który autor nazywa perwersyjną reterytorializacją – próbą wprowadzenia nowych ram moralnych w miejsce dawnych, upadłych systemów. Tutaj również przenosimy społeczne represje do wnętrza, w czym kapitalizm znajduje potężne narzędzie propagandy. Istnieje nawet ryzyko, że ruchy sprzeciwiające się kapitalizmowi mogą być jednocześnie przeciwne różnorodności seksualnej, wskazując na swoistą niezgodność między postulatami równouprawnienia a praktykami społecznymi.Poglądy na temat rodziny i seksualności przechodzą metamorfozę w wyniku transformacji funkcji, jaką pełnią w nowoczesnym społeczeństwie. Mimo że instytucja małżeństwa nie jest już potrzebna do doświadczania seksualnej rozkoszy zgodnie z prawem, istnieje kontrowersja, ponieważ kapitalistyczna rzeczywistość nadal utrzymuje heteroseksualny monopol, przekształcony w model konkurencyjny w stosunku do jednostek. Jak pokazuje autor, jednostki, zamiast zastępować rodzinę, podtrzymują wcześniejsze role i mechanizmy działania, tylko że w bardziej zindywidualizowanej formie. To wszystko czyni współczesne społeczeństwa trudnymi do rozpoznania jako przestrzenie swobodnej ekspresji homoseksualnego pragnienia, co nasuwa wątpliwości, czy którekolwiek z ich alternatyw osiągnęły zgodność z wizjami wolności i różnorodności.