Pragnienia serc T.2 Powiew jesieni

Całe miasteczko zostaje zaskoczone decyzją lokalnego nauczyciela, który postanawia wyjechać, by wziąć ślub - i to w środku roku szkolnego! W wyniku nieoczekiwanej przerwy w nauce, 15-letni Josh i jego przyjaciele decydują, że będzie to świetny czas na wycieczkę i biwakowanie... ale ich wycieczka nie okazuje się dokładnie taka, jak planowali!

Po kilku tygodniach znajduje się nowy nauczyciel i zajęcia znów zostają wznowione. Z nowym nauczycielem przychodzi nowy student (jego córka, która jest piękna i zwraca na siebie uwagę), Camelia,i natychmiast wszyscy chłopcy są zauroczeni nią. Josh zapoznaje się z nią i jej ojcem (nowym nauczycielem), ale kiedy Camelia i Josh zaczynają studiować książki w bibliotece ojca Camelii, chłopiec natrafia na kilka idei, które zupełnie mieszają mu w głowie. Idee te są sprzeczne z naukami biblijnymi, które słyszał przez całe swoje życie.... ale Camelia i jej rodzina z całego serca wierzą w tą dziwaczną “teorię ewolucji”. Josh jest kompletnie zdezorientowany i zaczyna wątpić w swoją wiarę....Czy te nowe idee mogą być prawdziwe, czy też Biblia ma rację?

Kolejna powieść Janette Oke “Powiew jesieni” nie zdołała utrzymać mojej uwagi tak jak "Pewnego razu latem". Chociaż była przyjemna, nie miała takiego uroku jak pierwsza książka - co nie oznacza, że czytało się ją źle! Owszem, w fabule były różne głupotki i dziury logiczne, a także wątki, które nie do końca do mnie przemawiały, ale ostatecznie była to urocza historia o dojrzewaniu i tego jak w wyniku tego etapu w naszym życiu kreuje się osobowość.

Bardzo podobał mi się wątek zderzenia postaw kreacjonistycznych i teorii ewolucji. Teraz, wiele lat po tym, jak kościół w końcu zaakceptował ten fakt, jedynie nieliczne jednostki dalej prowadzą na ten temat dyskusję. Rzadko kiedy spotykałam się z historycznym ujęciem tego problemu. Było to bardzo ciekawe i dało mi trochę do myślenia, jak wiele przeszło chrześcijaństwo w procesie adaptacji do nowej rzeczywistości.

Uwielbiam styl w jaki pisze Janette Oke. Jej książki pełne są afirmacji i optymizmu, który wynika z najczystszej miłości do Boga i ludzi. “Powiew jesieni” to kolejne udane dzieło w jej dorobku, z pewnością przypadnie do gustu wszystkim tym, którzy zachwycali się jej poprzednią książką z serii. Mi osobiście się ta książka podobała, choć mam do niej nieco zastrzeżeń.

W “Powiewie jesieni”, kontynuacji bestsellerowej powieści Janette Oke “Pewnego razu latem”, czytelnicy zostają przeniesieni do lat nastoletnich w życiu Josha Jonesa. W wieku 15 lat podkochuje się w pięknej córce nowego nauczyciela. Ponieważ Josh jest jednym z bystrzejszych uczniów, nowy nauczyciel interesuje się nim szczególnie. Wkrótce nauczyciel prosi, by Josh udzielał korepetycji jego córce, która nie potrafi zdobyć dobrych ocen z geografii. Kiedy Josh zaczyna udzielać jej korepetycji, dowiaduje się, że jego “uczennica” prawdopodobnie wie więcej o geografii niż on. Dlaczego więc jego nauczyciel tak bardzo nalegał, aby Josh pomógł jej w pracy w szkole, skoro ona nie potrzebowała pomocy?

Josh doznaje dość poważnego kryzysu wiary, podczas jednych z zajęć szkolnych, gdy pojawia się temat teorii ewolucji. Jego nauczyciel kwestionuje chrześcijańskie przekonania i wątpliwości zaczynają się wślizgiwać do młodego umysłu Josha. Czy jego nauczyciel ma rację, czy też to, czego uczono go przez całe życie i czego uczy Biblia, jest słuszne? Inne rzeczy dzieją się w jego młodym życiu, które powodują, że Josh jest zgorzkniały, markotny i pełen zgryzoty. Kiedy rodzina staje w obliczu druzgocącej straty, Josh złości się na Boga. Przez cały rok szkolny zmaga się z uczuciami nienawiści i goryczy. Czy uda mu się wyprostować swoje uczucia i dowiedzieć się, którą ścieżkę chce obrać w swoim życiu? 

Pokochałam tę książkę za to jak Janette Oke w świetny sposób pokazała, jak skonfliktowane jest życie wewnętrzne nastolatka. Czasami życie może być ciężkie - są w nim dobre i złe chwile, czas na śmiech i łzy. Należy jednak doceniać, co się ma, by nie zatracić się w wiecznej goryczy i niechęci. Inaczej droga do odnalezienia i pogodzenia się z Bogiem nigdy nie będzie prosta.

Myślę, że książka “Pewnego razu latem” trafi przede wszystkim do fanów twórczości Janette Oke i chrześcijańskiej fikcji. Wydaje mi się, że nie trzeba znać poprzedniej części, żeby przeczytać tę powieść. Wystarczy przeczytać sobie opisy dostępne w internecie, żeby zorientować się jak wyglądały dotychczasowe losy bohaterów. Podsumowując, była to bardzo mądra i świetnie napisana powieść. Z pewnością chcę dokończyć tą serię, która wydaje się być coraz ciekawsza w następnych tomach. Serdecznie polecam!