Pozorantka

Pozorantka była książką, od której oczekiwałam zdecydowanie więcej. Sam opis i charakter historii sugerowały thriller, który powinien mocno mnie wciągnąć i dostarczyć emocji, dlatego podchodziłam do niej z dość dużymi oczekiwaniami. Niestety ostatecznie okazało się, że jest to historia mocno trzymająca się schematu typowego thrillera. Nie oznacza to, że książka jest zła. Jest poprawna, ma kilka ciekawych momentów i potrafi zainteresować, ale zabrakło mi elementu zaskoczenia, który sprawiłby, że wyróżniłaby się na tle innych książek tego gatunku. Wiele rozwiązań wydawało mi się znajomych, a niektóre wydarzenia można było przewidzieć wcześniej. Przy thrillerach bardzo lubię moment, w którym autor kompletnie zmienia moje podejrzenia i sprawia, że nagle wszystko zaczyna wyglądać inaczej. Tutaj tego efektu nie było u mnie wystarczająco dużo. Sama historia była jednak napisana w sposób na tyle sprawny, że nie męczyłam się podczas czytania. Czytało się ją szybko i bez większych problemów, ale jednocześnie nie miałam poczucia, że jest to książka, którą będę długo pamiętać. Pozorantka spełniła podstawowe wymagania, jakie stawiam thrillerom, czyli miała tajemnicę, napięcie i kilka zwrotów akcji, ale nie dała mi tego dodatkowego elementu, którego zawsze szukam w tego typu literaturze. Myślę, że osoby, które lubią klasyczne thrillery i nie potrzebują bardzo oryginalnej fabuły, mogą znaleźć w niej coś dla siebie. Ja natomiast oczekiwałam czegoś bardziej nieoczywistego i mocniejszego. Ostatecznie oceniam ją jako poprawną książkę, ale zdecydowanie nie tak dobrą, jak miałam nadzieję przed rozpoczęciem lektury.