Poza ekranem kinowym

W niniejszej monografii autorzy podejmują wyzwanie zbadania roli animacji w kontekście postmedialnego krajobrazu, gdzie media działają jako złożone, zmącone struktury, przywodzące na myśl teorię Geertza. Ta koncepcja pozwala przeanalizować różne historyczne linie rozwoju wideoklipów, skupiając się na animacji, która od początku miała swój unikalny charakter, różniący się od filmu. Dzięki archeologii mediów, animacja jest nie tylko częścią innych połączeń niż te związane z kinem, ale także współpracuje z formami animacji powstałymi po kinie, takimi jak GIFy, instalacje immersyjne czy wizualizacje danych.By zgłębić tak szeroki zakres tematów i połączyć różnorodne rejestry – od prac amatorskich po produkcje komercyjne i awangardowe – Michał Bobrowski i Radosław Bomba sięgają po bogaty wachlarz teorii. Jest to niezbędne i jednocześnie poznawczo wartościowe, bowiem ten obszar wyraźnie wymyka się tradycyjnym podziałom. „Poza ekranem kinowym” jawi się zarówno jako katalog, jak i teoretyczno-historyczny przewodnik po wybranych mediach czasów, gdy nawet znaczenie słowa „medium” staje się niejasne. Ciekawie, autorzy oferują nową perspektywę na przeszłość, podkreślając, że stabilność dawnych form była iluzoryczna, podobnie jak w estetyce glitch, która pojawia się w książce.Tekst zachęca do dalszych badań, skłaniając do postawienia nowych pytań, na przykład o społeczne funkcjonowanie przedstawianych obrazów i dźwięków. Dodatkowo, autorzy proponują nową umowę audiowizualną, rewaluoryzującą dźwięk, który był często marginalizowany na rzecz obrazu. Recenzja dr. hab. Mirosława Filiciaka z SWPS podkreśla te aspekty, dostarczając cennego kontekstu dla omawianych treści.