Potestas Clavium (Władza Kluczy)

Czy zastanawialiście się kiedyś, czym właściwie jest potestas clavium? Może znacie to pojęcie z grubsza, choć niewielu poświęca dziś czas na zgłębianie dogmatyki katolickiej. Jednak może nas zaskoczyć, jak bliscy jesteśmy tej tematyce, która zdaje się być tak odległa. Odkrywając wewnętrzne warstwy przeciętnego Europejczyka, nawet jeśli jest on pozytywistą czy materialistą, ujrzymy w nim echo średniowiecznego katolika, mocno stojącego na straży prawa, które według niego pozwala wprowadzać siebie i innych do niebiańskiego królestwa. O to prawo rywalizują nie tylko gorliwi wierni, ale też materialiści i ateiści, choćby nieświadomie.Mylne byłoby jednak twierdzenie, że koncepcja potestas clavium jest wytworem katolicyzmu lub nawet współczesnej ery. Znajdziemy jej ślady już w naukach Sokratesa, wielkiego myśliciela, który żył na długo przed narodzinami katolicyzmu. Według przekazów Platona, to właśnie Sokrates odkrył, że człowiek dzierży potężną moc – klucze do królestwa niebieskiego. Zauważył on, że te klucze znajdują się nie w niebie, lecz na ziemi, i że aby wkroczyć do raju, należy zadbać o nie jeszcze za życia. Później, gdy człowiek opuści ten świat, będzie już za późno, aby zdobyć je.