Policzone. Trylogia siedmiogrodzka

"Trylogia siedmiogrodzka" Miklósa Banffy’ego to epicka opowieść przedstawiająca kluczowe wydarzenia w Węgrzech na początku XX wieku, prowadzące aż do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku. Banffy w swoim dziele pokazuje, że porażki narodu nie są jedynie wynikiem historycznych niesprawiedliwości, ale również konsekwencją krótkowzrocznej polityki skupionej na doraźnych korzyściach. Każdy z tytułów tomów ("Policzone", "Zważone", "Podzielone") odzwierciedla apokaliptyczną atmosferę zanikającego świata, nawiązując do biblijnej przepowiedni upadku Babilonu. W pierwszym tomie autor umieszcza losy głównych bohaterów, Bálinta Abády'ego i Laszló Gyerőffy'ego, w zawiłym kontekście społecznym i politycznym Austro-Węgier w latach 1904-1906. Młodzi, wykształceni arystokraci z Siedmiogrodu uwikłani są w niewłaściwe romanse, co komplikuje ich przyszłość i wpływa na ich codzienne życie wypełnione polowaniami, grą w karty, wyścigami oraz balami. Banffy z wyczuciem oddaje realia tej klasy społecznej, której był częścią, ukazując zarówno ich życie publiczne, jak i prywatne troski. Jako wybitny znawca ludzkiej natury, Banffy portretuje w swoich bohaterach zarówno idealistycznych naiwniaków, jak i cynicznych karierowiczów oraz ludzi słabych, opętanych namiętnościami. Dzięki połączeniu poetyckich opisów i potocznego języka bohaterów, narracja płynnie łączy refleksję myśli postaci z humorem, ironią i różnorodnością emocji. Z tego powodu "Trylogia siedmiogrodzka" często porównywana jest do dzieł Lwa Tołstoja, Josepha Rotha i Giuseppe Tomasiego di Lampedusy.