Pół mózgiem pół serio

Miałam tego dnia dobrze przemyślany plan, którego realizacja była dla mnie oczywista. Walki o swoje życie w tym harmonogramie zdecydowanie nie przewidziałam. Dzień rozpoczęłam od spokojnego śniadania i filiżanki porannej kawy, a moja dalsza aktywność miała obejmować wizytę z jedną z córek u przyszpitalnej poradni ortopedycznej. Kontrola była konieczna ze względu na jej niedawne, dość nieprzyjemne złamanie obojczyka. Po powrocie planowałam wspólny obiad z dziećmi, a następnie wyjazd na wakacje pod namiot - samochód na tę okazję spakowałam jeszcze dzień wcześniej. Niestety, moje plany zmieniły się drastycznie, gdy zamiast do poradni dziecięcej, trafiłam na oddział dorosłego ostrego dyżuru w szpitalu.Dzień zaczął się spokojnie, obudziłam się około siódmej. Po chwili bezczynnego leżenia i przeglądania telefonu, próbowałam rozmasować moją lewą rękę, która znów była bez czucia. Takie zdarzenia nie były mi obce, ponieważ często śpię na brzuchu z rękami ułożonymi pod sobą, co skutkuje ich zdrętwieniem. Czasem zdarzało mi się tracić czucie w obu rękach z powodu problemów z odcinkiem szyjnym kręgosłupa, co było znaczącym wyzwaniem logistycznym przy próbach ich rozmasowania. Zwykle radziłam sobie, przesuwając się po łóżku, co pomagało przywrócić krążenie i czucie. Tego ranka jednak moje sprawdzone metody zawiodły.Nie zrażona, postanowiłam mimo wszystko trzymać się swoich planów, zaczynając od porannej toalety. Postanowiłam umyć się, tak jak zawsze przed wyjazdem pod namiot, aby móc cieszyć się czystością przez dłuższy czas. Weszłam do wanny i umyłam ciało, nie ukrywając złości na lewą rękę, która była kompletnie bezużyteczna. Następnie przyszło mi zmierzyć się z kolejną przeszkodą: jak umyć włosy jedną sprawną ręką, gdy trzyma się słuchawkę prysznicową? Poradziłam sobie z tym, odkładając prysznic, nałożeniu szamponu prawą ręką. Choć mycie włosów poszło gładko, problemy zaczęły się pojawiać przy próbie spłukania szamponu.