Pokój wspaniałości

Podziwianie iluminacji Tokio z wysokości drapacza chmur. Wskakiwanie do taksówki, by z ekscytacją krzyknąć: „Proszę za tamtym samochodem!”. Udział w The Color Run i dotarcie do mety w kolorowym szaleństwie. Debiutancka powieść, niosąca w sobie słodko-gorzki smak, ma potencjał, by wzruszyć, rozśmieszyć lub dodać nadziei. Na pewno trudno będzie się przy niej nudzić. Jej przesłanie jest klarowne - życie ma zdolność zmienić się w mgnieniu oka bez względu na wiek, co trzeba przyjąć i wykorzystać jak najlepiej. Odkładanie marzeń na odległą, nieznaną przyszłość może być błędem.Literackie czasopismo okrzyknęło ten debiut perłą, podczas gdy Femme Actuelle uznało go za prawdziwy skarb. Librairie Martin-Delbert opisuje go jako poruszający, subtelny cud, a Carrefour Savoirs widzi w nim zarówno hymn o miłości, jak i odę do życia. Spełnianie marzeń nastolatka, mając czterdzieści lat, nie jest prostą sprawą. Ale jeżeli Thelma nie spróbuje, jej syn może nigdy nie przebudzić się ze śpiączki.Louis ma dwanaście lat i tego poranka planował wyznać matce swoje pierwsze zauroczenie. Thelma była jednak pochłonięta pracą, co zirytowało Louisa na tyle, że założył słuchawki, wskoczył na deskorolkę, a wtedy rozległ się dźwięk klaksonu ciężarówki. Prognozy lekarzy nie napawają optymizmem - jeśli sytuacja nie ulegnie zmianie, za cztery tygodnie trzeba będzie odłączyć go od respiratora. Thelma wraca ze szpitala zdruzgotana i bez sił do walki. Jednak odkrywając notatnik pod materacem syna, postanawia wcielić w życie wszystkie opisane przez niego wspaniałości i uwiecznić je na nagraniach. Może przekona Louisa, że życie jest piękne i warto o nie walczyć?