Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Poetyzowanie zwyczajności PRL-u w studenckich teatrach Wybrzeża: Co To, Bim-Bom, Cyrk Rodziny Afanasjeff
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
„Poetyzowanie zwyczajności PRL-u w studenckich teatrach Wybrzeża: Co To, Bim-Bom, Cyrk Rodziny Afanasjeff” to książka, która wnikliwie analizuje historię przełomowych trójmiejskich teatrów studenckich, osadzając je w szerokim kontekście historycznym, politycznym i społecznym Polski Ludowej. Autorka, sięgając po określenie profesor Marii Janion, dostrzega w poetyzowaniu codzienności PRL-u jedną ze strategii artystycznych używanych przez młodzież powojennego pokolenia. Książka odkrywa historię trzech gdańskich teatrów studenckich, które powstały w latach pięćdziesiątych XX wieku, odsłaniając początki witalnej kultury studenckiej, rozwijającej się w czasach politycznej odwilży. Mimo że można postrzegać te teatry jako scenerię jednego sezonu politycznego, przyciągały one osoby pełne talentu, kreatywności i ambitnych planów. Dla wielu młodych przedstawicieli inteligencji, studentów teatry te stanowiły swoisty drugi uniwersytet, który w późniejszym życiu przyczynił się do ukształtowania elity twórców polskiej kultury.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
„Poetyzowanie zwyczajności PRL-u w studenckich teatrach Wybrzeża: Co To, Bim-Bom, Cyrk Rodziny Afanasjeff” to książka, która wnikliwie analizuje historię przełomowych trójmiejskich teatrów studenckich, osadzając je w szerokim kontekście historycznym, politycznym i społecznym Polski Ludowej. Autorka, sięgając po określenie profesor Marii Janion, dostrzega w poetyzowaniu codzienności PRL-u jedną ze strategii artystycznych używanych przez młodzież powojennego pokolenia. Książka odkrywa historię trzech gdańskich teatrów studenckich, które powstały w latach pięćdziesiątych XX wieku, odsłaniając początki witalnej kultury studenckiej, rozwijającej się w czasach politycznej odwilży. Mimo że można postrzegać te teatry jako scenerię jednego sezonu politycznego, przyciągały one osoby pełne talentu, kreatywności i ambitnych planów. Dla wielu młodych przedstawicieli inteligencji, studentów teatry te stanowiły swoisty drugi uniwersytet, który w późniejszym życiu przyczynił się do ukształtowania elity twórców polskiej kultury.
