Piotr Zaufał

Alek Skarga, urodzony w 1958 roku w Dębicy, jest cenionym poetą i absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Uniwersytetu Wrocławskiego. Już podczas studiów w latach 80-tych, Skarga zadebiutował, publikując swoje wiersze w Zeszytach Naukowych Koła Polonistów pod redakcją prof. Jana Błońskiego. Jego pasja do poezji sięga czasów szkolnych, a charakterystyczną cechą jego twórczości jest połączenie wierszy z fotografiami wykonanymi przez niego samego. Jego poezja jest często porównywana do twórczości Barańczaka i Kornhausera, stanowiąc rozwinięcie idei Nowej Fali. Skarga w swych utworach porusza aktualne problemy, opisuje otaczającą rzeczywistość oraz nastrój społeczeństwa, nie unikając psychologicznych i uniwersalnych tematów. W recenzjach z lat 80-tych Herbert Oleschko i Andrzej Paluszkiewicz podkreślali jego zdolność do ukazywania uniwersalnych prawd w kontekście społeczno-politycznym Polski tamtych czasów, nie popadając przy tym w banał. Chociaż jego poetyka nawiązuje do wpływów Nowej Fali, Skarga nie jest jej zwykłym kontynuatorem, lecz wzbogaca ją własnym, subiektywnym spojrzeniem, co czyni jego poezję unikalnym dopełnieniem tamtego nurtu.