P/f

Książka autorstwa Arama Paczjana pt. "P/F" to intrygująca relacja o stopniowym zaniku pamięci Erywania, miasta powoli znikającego z mapy bytności. Historia zaczyna się od momentu, gdy miasto opuszcza ostatni tramwaj, a następnie zamykana zostaje rzeka Getar. Proces rozpadu przyspiesza, topnieją ulice, znikają koty, milkną modlitwy, nawet wojna i język zdają się ulatniać. Choć w jednej z kawiarni wciąż serwuje się kawę, główny bohater miesza ją ogonem zmarłego psa. Erywań przetrwa jedynie dopóty, dopóki żyją wspomnienia o nim. W całym tym bałaganie poznajemy narratora, którego tożsamość jest płynna i różnorodna: czasem to Pacz, czasem Fil, innym razem Czarny, a kiedy indziej po prostu „ja”, które wciąż się zmienia. Dla niego pisanie to jedyny sposób na istnienie; gdy przestaje pisać, jego istnienie znika. Nic nie jest trwałe – ani fizyczna obecność, ani wspomnienia, miłość czy śmierć. Fragmenty rzeczywistości ulegają zamieszaniu, pękająca logika układa się w chaos. Zdania, które zaczynają się jak pełne oczekiwań opowieści, kończą się nagle lub wcale nie dochodzą do finału. Język także doznaje rozpadu – zamiast opowiadać, staje się zagadką, szeptem, które co chwila urywają, powracają i plączą się. Czytelnik nie podąża za klarowną fabułą, tylko swobodnie płynie przez jej nielinearną strukturę, niczym w rzece zbierającej wszystko na swej drodze: fragmenty codzienności, śmieci, echa szczęścia, martwe zwierzęta, czy Buddę skaczącego z mostu, który przeprasza komara za to, że przeszkodził mu we śnie.To uniwersum, gdzie rozpad nie jest końcem, ale formą dalszego istnienia. Ta opowieść nie kończy się rozwiązaniem, lecz otwiera przestrzeń do kontemplacji zaniku istnienia, palenia cygara i poczucia bycia częścią czegoś niezwykle prawdziwego.