Perswazje

Nie będę ukrywać, że z powieściami Jane Austen jest u mnie tak, że na początku trudno jest mi się w nie wgryźć. Dopiero z czasem zaczynam się wciągać w daną historię i później idzie już gładko. Tak było i tym razem.

❝Zmuszono ją za młodu do rozwagi, nabrała romantyczności z wiekiem – naturalne to konsekwencje nienaturalnego początku.❞

„Perswazje” to romantyczna historia rozgrywająca się w pierwszej połowie XIX w. Główna bohaterka Anna Elliot to dwudziestosiedmioletnia panna, inteligentna, skromna i piękna kobieta, która mimo wielu zalet wciąż jest sama.
Jako młoda dziewczyna, pod wpływem perswazji i nacisków ze strony swojej przyjaciółki lady Russell i rodziny zerwała zaręczyny z miłością swojego życia kapitanem marynarki Fryderykiem Wentworthem. Ten głęboko zraniony odmową Anny wypłynął w morze i przez wiele lat nie mieli ze sobą żadnego kontaktu.
Jednak po ośmiu latach ścieżki tych dwojga ponownie się krzyżują, a uczucie, które połączyło ich kilka lat temu, jak się okaże, nigdy do końca nie wygasło.

❝Niestety, pomimo poprawności rozumowania okazało się, że dla głębokich uczuć osiem lat nic nie znaczy.❞

Jane Austen w charakterystyczny dla siebie sposób portretuje angielską klasę wyższą z wszystkimi jej przywarami. Świetnie przedstawia relacje międzyludzkie, a także wspaniale oddaje klimat epoki i opisywanych miejsc, a wszystko to doprawia odrobiną humoru.
Jest to też jedna z jej najbardziej dojrzałych powieści z ponadczasowym i wciąż aktualnym przesłaniem. W znakomity sposób zostało pokazane jak szkodliwe może być uleganie namowom i wpływom innych osób, jeśli chodzi o życiowe wybory.

❝Jeśli z jednej i drugiej strony istnieje stałe uczucie, to na pewno serca nasze muszą się niezadługo nawzajem zrozumieć. Nie jesteśmy już chłopcem i dziewczynką, byśmy się nawzajem mieli drażnić, by nas wprowadzały w błąd zbiegi okoliczności, byśmy mieli lekkomyślnie igrać z własnym szczęściem.❞