Pedagogika społeczna. Pojmowanie aktywności w polu praktyki

Monografia ta, będąca wynikiem wieloletnich badań autorki, przynosi świeże spojrzenie na aktywność w kontekście praktyki analizowanej z perspektywy społeczno-pedagogicznej. Porusza zagadnienia związane z pedagogiką społeczną, jej obecną percepcją, odniesieniem do historycznych formuł oraz współczesnego dyskursu w naukach humanistycznych i społecznych. Treść książki oferuje szkic metateorii dotyczącej tożsamości pedagogiki społecznej, jej funkcji, powiązań z innymi dziedzinami naukowymi, jak również z kontekstem kulturowo-społecznym oraz z praktyką pedagogów społecznych. Autorka bada, jak praktyczne działanie wpływa na nasze myślenie o nim, co je motywuje i jakiemu celowi służy. W tym celu korzysta z teorii analizy aktywności i tworzenia instytucji symbolicznej Jeana-Marie Barbiera, stosując podejście, które rozumie aktywność jako kluczowe pojęcie w społeczno-pedagogicznym ujęciu pola praktyki. Zestaw pojęć i koncepcji, którym posługują się uczestnicy pola praktyki, tworzy transwersalny paradygmat pedagogiki społecznej.Publikacja może przyciągnąć czytelników zainteresowanych pogłębianiem refleksji nad społeczno-pedagogicznym podejściem do obszarów praktyk edukacyjnych, socjalnych i opiekuńczych oraz odkrywaniem narzędzi do analizy zachodzących w nich procesów.