Partyzant, czyli sztuka prowadzenia pomyślnie wojny podjazdowej według zwyczaju wieku teraźniejszego

Mihály Lajos Jeney, urodzony w 1723 lub 1724 roku w Siedmiogrodzie, pochodził z szanowanej rodziny szlacheckiej z Győr. Rozpoczął swoją karierę wojskową podczas wojny austriacko-osmańskiej w latach 1737-1739. Później brał udział w wojnie o sukcesję austriacką, w trakcie której przeszedł na francuską służbę. W 1754 roku pełnił funkcję kartografa dla armii Renu i wkrótce angażował się w działania wojenne podczas wojny siedmioletniej (1756-1763), walcząc zarówno w armii francuskiej, jak i pruskiej. Ostatecznie powrócił do armii austriackiej, gdzie awansował do rangi generała. Zmarł w 1797 roku w Peczu. Jeney zyskał największą sławę dzięki napisanym przez siebie dziełom, szczególnie tym dotyczącym „małej wojny” w XVIII wieku. Jego praca, napisana po francusku, szybko zyskała tłumaczenia na angielski, niemiecki i polski. Tłumaczenie polskie ukazało się w czasie konfederacji barskiej. Dzieła Jeneya przedstawiają „korpus partyzanta”, koncepcję małego, ruchliwego oddziału operującego za liniami wroga, zajmującego się zwiadem, niszczeniem linii zaopatrzenia oraz niespodziewanymi atakami. W 2023 roku na Uniwersytecie Warszawskim Mikołaj Piotr Borkowski obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Konfederacja barska w świetle korespondencji Józefa Zaremby". Ponadto Borkowski bada historię orientalistyki w Polsce przed rozbiorami, analizuje europejskie postrzeganie świata pozaeuropejskiego w dobie nowożytności i interesuje się historią medycyny. Jego ulubionym źródłem historycznym jest Liber Generationis Plebeanorum autorstwa Waleriana Nekandy Trepki. Dodatkowo, Borkowski próbuje swoich sił w literaturze pięknej.