Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Papiery po Iłłakowiczównie. Archiwum jako przedmiot badań
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
"Papiery po Iłłakowiczównie. Archiwum jako przedmiot badań" autorstwa Lucyny Marzec to istotny wkład teoretyczny w aktualne debaty w humanistyce, które zyskały na znaczeniu po tzw. zwrocie archiwalnym. Książka ta nie tylko wprowadza nowe perspektywy, ale także stanowi przykład mistrzowskiego historiograficznego kunsztu. Opisuje wieloaspektowy, złożony portret Kazimiery Iłłakowiczówny — pisarki, której życie oraz charakter były niemałym wyzwaniem. Autorka umiejętnie tworzy ten obraz pomimo licznych trudności i pułapek, jakie napotkała w archiwum, które sama Iłłakowiczówna pozostawiła. Publikacja ta nie jest typową biografią, lecz fascynującym spojrzeniem na samo archiwum, które odkrywa przed czytelnikami sylwetkę autorki. Dzieło łączy w sobie trzy różnorodne podejścia: teoretyczne, biograficzne oraz praktycznie związane z pracą archiwalną, co czyni je niezwykle interesującym i złożonym w odbiorze. — dr hab. Jan Zieliński, prof. UKSW
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
"Papiery po Iłłakowiczównie. Archiwum jako przedmiot badań" autorstwa Lucyny Marzec to istotny wkład teoretyczny w aktualne debaty w humanistyce, które zyskały na znaczeniu po tzw. zwrocie archiwalnym. Książka ta nie tylko wprowadza nowe perspektywy, ale także stanowi przykład mistrzowskiego historiograficznego kunsztu. Opisuje wieloaspektowy, złożony portret Kazimiery Iłłakowiczówny — pisarki, której życie oraz charakter były niemałym wyzwaniem. Autorka umiejętnie tworzy ten obraz pomimo licznych trudności i pułapek, jakie napotkała w archiwum, które sama Iłłakowiczówna pozostawiła. Publikacja ta nie jest typową biografią, lecz fascynującym spojrzeniem na samo archiwum, które odkrywa przed czytelnikami sylwetkę autorki. Dzieło łączy w sobie trzy różnorodne podejścia: teoretyczne, biograficzne oraz praktycznie związane z pracą archiwalną, co czyni je niezwykle interesującym i złożonym w odbiorze. — dr hab. Jan Zieliński, prof. UKSW
