Oto słowa Zaratustry Nietzschego

Istota naszej egzystencji, zwana jaźnią, różni się od pojęć takich jak ja, ego czy świadomość. Jaźń jest integralnie związana z ciałem i to w nim znajduje swoje odbicie. W rzeczywistości istnieje warstwa ludzkiej egzystencji, która funkcjonuje poniżej poziomu świadomości i to właśnie ona potrafi przejąć stery naszego życia, wpływając na nasze decyzje i determinując nasz los. Oznacza to, że aby skutecznie zwalczyć złe przyzwyczajenia, potrzebujemy silnych, pozytywnych pasji; sam racjonalizm okazuje się być niewystarczającym orężem w walce przeciw słabościom ciała. Człowiek ma możliwość kreowania swojej natury za pomocą odpowiedniej wewnętrznej siły, która prowadzi do przemian. Słabe ciało poddaje się wpływowi silniejszego i bardziej doskonałego, a jaźń, utożsamiana z narodem czy Volks, reprezentuje siłę potężniejszą od jednostkowego ego. Jest to siła, której krew stanowi duchowy przewodnik życia. O ile dawniej grzechem było wystąpienie przeciwko boskości, obecnie jest nim sprzeciw w stosunku do ducha ziemi, czyli Volks. Człowiek nie jest w stanie osiągnąć absolutnej prawdy i jest skazany na życie w fikcji, jak twierdził Nietzsche. Współczesny człowiek znajduje się na rozdrożu: jedna ścieżka prowadzi ku zwykłemu człowiekowi, a druga ku nadczłowiekowi. To, kim jednostka jest lub się stanie, zależy wyłącznie od jej decyzji i woli, bez żadnej z góry określonej natury. W obliczu dzisiejszych wyborów, musi zdecydować, czy pozostać w stanie obecnym, czy dążyć do stania się nadczłowiekiem.